Ма буд дар кулбаам чун дар таҳи домани чароғ

مه بود در کلبه ام چون در ته دامن چراغ

Хонаи ман зи оташ гул мекунад равшани чароғ

خانه من ز آتش گل می کند روشن چراغ

Ҷавҳари шамшер ӯро кард хӯни ман илм

جوهر شمشیر او را کرد خون من علم

Май расонади теғ бар хуршед аз равғани чароғ

می رساند تیغ بر خورشید از روغن چراغ

Пушти боми хонааш силӣ занад маҳтоб ро

پشت بام خانه اش سیلی زند مهتاب را

Ҳар ки чун фонӯс дорад зери пероҳани чароғ

هر که چون فانوس دارد زیر پیراهن چراغ

Тира рӯзон мекунанд аз оҳи равшани хона ро

تیره روزان می کنند از آه روشن خانه را

Дар бағал дорад бунафша аз гули сӯсани чароғ

در بغل دارد بنفشه از گل سوسن چراغ

Ҳар ки дорад бар ҷигар чун лолаи доғи оташин

هر که دارد بر جگر چون لاله داغ آتشین

наметавонад кард равшан бо лаби домани чароғ

می تواند کرد روشن با لب دامن چراغ

Ошноӣ рост гирад даст дар афтодагӣ

آشنایی راست گیرد دست در افتادگی

Риштаро набӯд ба ғайр аз дидаи сӯзани чароғ

رشته را نبود به غیر از دیده سوزن چراغ

Лола равшан мекунад хоки шаҳидони ту ро

لاله روشن می کند خاک شهیدان تو را

Бар мазор куштагон бошад сар бе тани чароғ

بر مزار کشتگان باشد سر بی تن چراغ

Кӣ тавон дар парда пинҳон кард ҳасани шӯх ро

کی توان در پرده پنهان کرد حسن شوخ را

Дар агар банданд берун гардад аз равзани чароғ

در اگر بندند بیرون گردد از روزن چراغ

Сидо аз бас ки бо парвона дорам улфатӣ

سیدا از بس که با پروانه دارم الفتی

Дар намегирад ба ҳар ғмхонаҳ ӣӣ бе ман чароғ

در نمی گیرد به هر غمخانه یی بی من چراغ