намезанад ишқи ту ҳар шаби шуъла дар ҷонам чу шамъ

می زند عشق تو هر شب شعله در جانم چو شمع

Рӯзгорӣ шуд ба кори хеши ҳайронам чу шамъ

روزگاری شد به کار خویش حیرانم چو شمع

Гуфта будӣ хонаи ?утро мекунам равшани шабӣ

گفته بودی خانه ات را می کنم روشن شبی

Шуд сифед аз интизороти чашми гирёнам чу шамъ

شد سفید از انتظارات چشم گریانم چو شمع

Шуълаи дарди ту ҳар шаб бар серум рӯз оварад

شعله درد تو هر شب بر سرم روز آورد

Нест ғайр аз сӯхтан то субҳи дармонам чу шамъ

نیست غیر از سوختن تا صبح درمانم چو شمع

Доғи савдоӣ ту хоҳад сӯхти бунёди маро

داغ سودای تو خواهد سوخت بنیاد مرا

Гирад ин оташ дар охир аз гиребонам чу шамъ

گیرد این آتش در آخر از گریبانم چو شمع

Бар мазори Хизр ҳар шаб мекунам равшани чароғ

بر مزار خضر هر شب می کنم روشن چراغ

То шавад он дилбари нўхт ба фармонам чу шамъ

تا شود آن دلبر نوخط به فرمانم چو شمع

Шуълаи оташи ним аз пушти хас рӯзӣ кунам

شعله آتش نیم از پشت خس روزی کنم

Доим аз паҳлу буд ризқи фаровонам чу шамъ

دایم از پهلو بود رزق فراوانم چو شمع

Дар бисотами сидои ҷузи мушт хокистар намонад

در بساطم سیدا جز مشت خاکستر نماند

Шуълаи савдояши охири сӯхти сомонам чу шамъ

شعله سودایش آخر سوخت سامانم چو شمع