Рӯй дилӣ аз он бут саркаш наёфтам

روی دلی از آن بت سرکش نیافتم

Дар рӯзгори бода биғш наёфтам

در روزگار باده بیغش نیافتم

Бе рӯй ӯ ба сӯхтан худ ризо шудам

بی روی او به سوختن خود رضا شدم

Аз ғами кабоби гаштам ва оташ наёфтам

از غم کباب گشتم و آتش نیافتم

То ҳоли ман ба ёр кунад мӯ ба мӯи баён

تا حال من به یار کند مو به مو بیان

Ёрӣ ба худ чу зулф мушавваш наёфтам

یاری به خود چو زلف مشوش نیافتم

Дорам ба фикри мӯӣ майонаш камони кашӣ

دارم به فکر موی میانش کمان کشی

Доғам аз ин ки даст чу таркиш наёфтам

داغم از این که دست چو ترکش نیافتم

эй сидо ба ғайри дили доғдори худ

ای سیدا به غیر دل داغدار خود

Дар ошиқии асир балокаш наёфтам !

در عاشقی اسیر بلاکش نیافتم!