зи шаҳр аз дасти ту имрӯз эй гул перҳан рафтам

ز شهر از دست تو امروز ای گل پیرهن رفتم

Ба худ печида ҳамчун гирдбод аз хештан рафтам

به خود پیچیده همچون گردباد از خویشتن رفتم

Ба ёди чашмати имшаб хоб дидам оҳӯии мишкӣн

به یاد چشمت امشب خواب دیدم آهوی مشکین

Тасаввур карда зулфатро ба саҳроӣ хутан рафтам

تصور کرده زلفت را به صحرای ختن رفتم

Маро кӣ метавонанд аз забонҳо ҷамъ кард акнӯн

مرا کی می توانند از زبانها جمع کرد اکنون

Ман он роз ниҳон будам ки берун аз даҳан рафтам

من آن راز نهان بودم که بیرون از دهن رفتم

Сарангуштами зи дандони надомати шуъла афшон шуд

سرانگشتم ز دندان ندامت شعله افشان شد

Сазои онкӣ ҳамчун шамъ дар ҳар анҷуман рафтам

سزای آنکه همچون شمع در هر انجمن رفتم

зи буи гул шунидам то ҳадис бевафое ро

ز بوی گل شنیدم تا حدیث بی وفایی را

Чу Тифли ғунчаи пеш аз марг дар фикр кафан рафтам

چو طفل غنچه پیش از مرگ در فکر کفن رفتم

Ба худ афғон кунон мегуфт дар кунҷи қафаси булбул

به خود افغان کنان می گفت در کنج قفس بلبل

Фаромӯши он қадри гаштам ки аз ёд чаман рафтам

فراموش آنقدر گشتم که از یاد چمن رفتم

Ба малик худ надидам сидо рӯй тараби ҳаргиз

به ملک خود ندیدم سیدا روی طرب هرگز

зи дасти орзӯҳои худ охир аз ватан рафтам

ز دست آرزوهای خود آخر از وطن رفتم