Ёри саркашро ба зӯри нола ҳамдам карда ем

یار سرکش را به زور ناله همدم کرده ایم

Ин камонро мо ба бозуии нафас хам карда ем

این کمان را ما به بازوی نفس خم کرده ایم

Ъшқбозии ҷони дароради сӯрати девор ро

عشقبازی جان درآرد صورت دیوار را

Аксро дар хонаи ойина одам карда ем

عکس را در خانه آئینه آدم کرده ایم

Лаби зи оби косаи айши хилоиқ шаста ем

لب ز آب کاسه عیش خلایق شسته ایم

Бӯсатар аз даҳони чашма ғам карда ем

بوسه تر از دهان چشمه غم کرده ایم

Миҳмони мо гиребон чок меояд бурун

میهمان ما گریبان چاک می آید برون

Баҳри худ то такя ӣӣ аз дӯш мотам карда ем

بهر خود تا تکیه یی از دوش ماتم کرده ایم

Мо ба бом қаср ҳастӣ чорзонў нишаста ем

ما به بام قصر هستی چارزانو نشسته ایم

Дар замин бе таҳи худ реша муҳкам карда ем

در زمین بی ته خود ریشه محکم کرده ایم

Каъбаро аз роҳи дили пеш назар оварда ем

کعبه را از راه دل پیش نظر آورده ایم

Остони хонаи худ чоҳ замзам карда ем

آستان خانه خود چاه زمزم کرده ایم

Аз тамошои чамани пои назар печида ем

از تماشای چمن پای نظر پیچیده ایم

Умрҳо аз гиряи ҳам чашмӣ шабнам карда ем

عمرها از گریه هم چشمی شبنم کرده ایم

Доғи мо бо халқ чун хуршед равшан гашта аст

داغ ما با خلق چون خورشید روشن گشته است

Хешро дар ишқ ӯ машҳур олам карда ем

خویش را در عشق او مشهور عالم کرده ایم

Пой чун хуршеду ма бар ҳеҷ дар наниҳода ем

پای چون خورشید و مه بر هیچ در ننهاده ایم

Чарх медонад ки мо ин корҳо кам карда ем

چرخ می داند که ما این کارها کم کرده ایم

Сидо бо дӯди шамъи хеш қонеъ гашта ем

سیدا با دود شمع خویش قانع گشته ایم

Хок дар чашми чароғи ҷӯад ҳотам карда ем

خاک در چشم چراغ جود حاتم کرده ایم