Бар доғ ғӯта зад дили ъушрати сиришти мо

بر داغ غوطه زد دل عشرت سرشت ما

Охир расед чашми бадӣ дар биҳишти мо

آخر رسید چشم بدی در بهشت ما

Мейри бисоти даҳри зи мо ончӣ буду барад

میر بساط دهر ز ما آنچه بود و برد

Бар синаи санги бастаи дили ҳамчуи хишти мо

بر سینه سنگ بسته دل همچو خشت ما

Аз давр ҳимматӣ бикун эй абри навбаҳор

از دور همتی بکن ای ابر نوبهار

Наздик шуд ки дӯд барояд зи кишти мо

نزدیک شد که دود برآید ز کشت ما

Дар синаи пари оташи мо доғ шуд кабоб

در سینه پر آتش ما داغ شد کباب

Муҳтоҷ равғанӣаст чароғи кунишати мо

محتاج روغنیست چراغ کنشت ما

Пайвастаи чашми мост ба дасти ту чун нигин

پیوسته چشم ماست به دست تو چون نگین

Девон сунъ карда чунин сарнавишти мо

دیوان صنع کرده چنین سرنوشت ما

Софаст ҳамчуи ойинаи дилҳои аҳли ҷоҳ

صاف است همچو آئینه دلهای اهل جاه

Чун об равшанаст ба ту хубу зишти мо

چون آب روشن است به تو خوب و زشت ما

Рӯзӣ ки ҳашари ойина худ диҳад ҷило

روزی که حشر آئینه خود دهد جلا

Равшан шавад ба халқи ҷаҳони хубу зишти мо

روشن شود به خلق جهان خوب و زشت ما

эй сидо ба ҷабҳа надорем чини зи кас

ای سیدا به جبهه نداریم چین ز کس

Пешонии кушода буд сарнавишти мо

پیشانی گشاده بود سرنوشت ما