Хушкаст з бе меҳреи айёми димоғам

خشک است ز بی مهریی ایام دماغم

Дар орзӯӣ равған обаст чароғам

در آرزوی روغن آبست چراغم

Захм ҷигарам карда бносўри иродат

زخم جگرم کرده بناصور ارادت

эй даст мурувват манеҳ ангушт ба доғам

ای دست مروت منه انگشت به داغم

Резанд агар дар чаманами оби зумуррад

ریزند اگر در چمنم آب زمرد

Чун барги хазони дидаи дамади сабзи димоғам

چون برگ خزان دیده دمد سبز دماغم

Аз обилаам чашмаи хӯни сар ҳар хор

از آبله ام چشمه خون سر هر خار

Ангушти намои гашти раҳ аз пои суроғам

انگشت نما گشت ره از پای سراغم

Рафтам ба тамошои чамани ҳамраҳи Сайид

رفتم به تماشای چمن همره سید

Аз оташи рухсораи гули сӯхти димоғам

از آتش رخساره گل سوخت دماغم