Шуда чун соя аз баси хоксорӣ ҷузв аъзоем

شده چون سایه از بس خاکساری جزو اعضایم

намегардад ҷудои нақши қадам чун кафш аз поем

نمی گردد جدا نقش قدم چون کفش از پایم

Шабигар аз канори бом рӯй хеш бинмое

شبی گر از کنار بام روی خویش بنمایی

Лаболаб гардад аз маҳтоб оғӯш тамошоем

لبالب گردد از مهتاب آغوش تماشایم

намесозад ба мисатон шишаам овози худ равшан

نمی سازد به مستان شیشه ام آواز خود روشن

Ба санг серума дорад интизорӣ чашм миноем

به سنگ سرمه دارد انتظاری چشم مینایم

Диҳад пайғоми навмидии каманди интизори ман

دهد پیغام نومیدی کمند انتظار من

Ғуборолудаи хезад аз замин дом таманноем

غبارآلوده خیزد از زمین دام تمنایم

Фалакро кард гирдоби ҷунуни дарёии шӯри ман

فلک را کرد گرداب جنون دریای شور من

Замин чун гирдбод ояд ба рақс аз ҷӯш савдоем

زمین چون گردباد آید به رقص از جوش سودایم

Сапанд аз сӯхтан эй сидо мумтоз ме гардад

سپند از سوختن ای سیدا ممتاز می گردد

зи барқи шуълаи хуи гулдастаи бандад хор саҳроем

ز برق شعله خو گلدسته بندد خار صحرایم