Ёди он шабҳо ки дар бар глъзории доштам

یاد آن شبها که در بر گلعذاری داشتم

Дар дил аз мижгони шӯхаши хорхории доштам

در دل از مژگان شوخش خارخاری داشتم

Хонаам чун хандаи гул буд лабрез аз нишот

خانه ام چون خنده گل بود لبریز از نشاط

Дар канори ошёни хуррами баҳории доштам

در کنار آشیان خرم بهاری داشتم

Мавҷ мезад доғи хӯн дар Карбалоӣ сина ам

موج می زد داغ خون در کربلای سینه ام

То назар мекард чашмами лолаи зории доштам

تا نظر می کرد چشمم لاله زاری داشتم

Аз дили сад пора чун гул буд айши ман мудом

از دل صد پاره چون گل بود عیش من مدام

Пеш аз ин дар ин чамани хуши рӯзгории доштам

پیش از این در این چمن خوش روزگاری داشتم

Май шимурдами партави хуршедро акси сароб

می شمردم پرتو خورشید را عکس سراب

То зи рӯйиш дар назари ойинаи дории доштам

تا ز رویش در نظر آئینه داری داشتم

намехӯрам хӯни ҷигар то соф шуд ойина ам

می خورم خون جگر تا صاف شد آئینه ام

Пушт ва рӯем буд яксон то ғубории доштам

پشت و رویم بود یکسان تا غباری داشتم

То саҳар май гашт дар фикри парешонеи серум

تا سحر می گشت در فکر پریشانی سرم

эй хуши он шабҳо ки бо зулфи ту кории доштам

ای خوش آن شبها که با زلف تو کاری داشتم

Ин замони муҳтоҷ бо икдонаҳи ашками сидо

این زمان محتاج با یکدانه اشکم سیدا

Пеш аз ин чун баҳр ҳар гавҳари канории доштам

پیش از این چون بحر هر گوهر کناری داشتم