Дилам афсурда шуд аз гардиши арзу самои берун

دلم افسرده شد از گردش ارض و سما بیرون

Марои икдонаҳи он ҳам орад шуд аз Асияи берун

مرا یکدانه آن هم آرد شد از آسیا بیرون

Сабо чун ҳалқа дар чашм дар роҳи ту во карда

صبا چون حلقه در چشم در راه تو وا کرده

Манеҳ аз маҳфили худ зинҳор эй шамъи пои берун

منه از محفل خود زینهار ای شمع پا بیرون

Агар резанд чун гули ташти оташ дар гиребонат

اگر ریزند چون گل طشت آتش در گریبانت

Макун зинҳор даст аз остини пеши гадои берун

مکن زینهار دست از آستین پیش گدا بیرون

Марои шарм гунаҳ афганда дар гирдоби ҳайронӣ

مرا شرم گنه افگنده در گرداب حیرانی

Магари оради азин саргаштагии лутфи худои берун

مگر آرد ازین سرگشتگی لطف خدا بیرون

Сари кӯии ту аз хӯни шаҳидони лола зорӣ шуд

سر کوی تو از خون شهیدان لاله زاری شد

намеояд туро пои нигорин аз ҳинои берун

نمی آید تو را پای نگارین از حنا بیرون

Набошад паши ғофили эътибории хоксорон ро

نباشد پش غافل اعتباری خاکساران را

Наёяд чашми кӯр аз ӯҳдаи ин тўтёи берун

نیاید چشم کور از عهده این توتیا بیرون

Ба зери хок то субҳи ҷазо ҳар рӯзи ғўғоӣист

به زیر خاک تا صبح جزا هر روز غوغائیست

Чаро ҳаргиз намеояд аз ин мардуми садои берун

چرا هرگز نمی آید از این مردم صدا بیرون

Насими перҳан дар бор дорад корвони мо

نسیم پیرهن در بار دارد کاروان ما

Ҳамин овоз ояд аз дили чок даро берун

همین آواز آید از دل چاک درا بیرون

Туро дасти мурувват то буд бар дӯши ғамнокон

تو را دست مروت تا بود بر دوش غمناکان

Нахоҳад гашт аз шаҳри Бухорои сидои берун

نخواهد گشت از شهر بخارا سیدا بیرون