Ба дастам кард гул то доғҳои оташини ман

به دستم کرد گل تا داغهای آتشین من

зи ҷӯши булбулони гирдоб хӯн шуд остини ман

ز جوش بلبلان گرداب خون شد آستین من

Дилам аз сӯхтан худро дамӣ фориғ наме дорад

دلم از سوختن خود را دمی فارغ نمی دارد

Кабоби шуъла хубонаст доғи дилнишини ман

کباب شعله خوبان است داغ دلنشین من

зи фикри зулф ӯ аз бскаҳи рӯзи тира ӣӣ дорам

ز فکر زلف او از بسکه روز تیره یی دارم

Кунад таклифи ҳиндами бахти хокстрншини ман

کند تکلیف هندم بخت خاکسترنشین من

Набошад барқро бар ҳосили равшандилони дастӣ

نباشد برق را بر حاصل روشندلان دستی

Ба гирди хирманам аз давр гардад хӯшаи чини ман

به گرد خرمنم از دور گردد خوشه چین من

зи васли он парӣ ҳаргиз нашуд коми дилами ширин

ز وصل آن پری هرگز نشد کام دلم شیرین

Сулаймонам вале заҳраст дар зери нигини ман

سلیمانم ولی زهر است در زیر نگین من

Мадаи зин беш баҳр саҷдаам дарди сарои зоҳид

مده زین بیش بهر سجده ام درد سرای زاهد

Чу сандал суда шуд бар остон ӯ ҷабини ман

چو صندل سوده شد بر آستان او جبین من

Бидидам сидо то дар канори шонаи зулфаш ро

بدیدم سیدا تا در کنار شانه زلفش را

Гумонҳое ки бо ӯ карда будам шуд яқини ман

گمانهایی که با او کرده بودم شد یقین من