зи оташи ишқи ту об шуд ҷигари ман

ز آتش عشق تو آب شد جگر من

Марҳаматӣ кун ба ҳоли чашмтар ман

مرحمتی کن به حال چشم تر من

Ман киу ҷисми заъифи гирди ту гаштан

من که و جسم ضعیف گرد تو گشتن

Қобил парвоз нест мушти пари ман

قابل پرواز نیست مشت پر من

Чанд чу Юсуф рӯй зи хона ба бозор

چند چو یوسف روی ز خانه به بازار

Раҳм ба ҳол падар кун эй писари ман

رحم به حال پدر کن ای پسر من

Бегул рӯй ту кӯтаҳаст забонам

بی گل روی تو کوته است زبانم

Хорам ва бо кас намерасад зарари ман

خارم و با کس نمی رسد ضرر من

Аз ту шудам давр чун биҳишти зи одам

از تو شدم دور چون بهشت ز آدم

Монад ҳамин ёдгор аз падари ман

ماند همین یادگار از پدر من

Мушти хасии нбстми зи барқи гурезам

مشت خسی نبستم ز برق گریزم

Шуълаам ва оташаст поу сари ман

شعله ام و آتش است پا و سر من

Ғунча гул шуд қафаси зи мавҷи сиришкам

غنچه گل شد قفس ز موج سرشکم

Кист ба сайёди ман баради хабари ман

کیست به صیاد من برد خبر من

Қӯт парвоз нест бас ки чу шамъам

قوت پرواز نیست بس که چو شمعم

Сӯхти зи савдои шуълаи болу пари ман

سوخت ز سودای شعله بال و پر من

Бас ки азизам ба базми бода чу мино

بس که عزیزم به بزم باده چو مینا

Соқии маҷлис қисм хӯрд ба сари ман

ساقی مجلس قسم خورد به سر من

Дасти зи тоъати шастаи зоҳид ва ме гуфт

دست ز طاعت شسته زاهد و می گفت

Беҳунарӣ ба буд аз ин ҳунари ман

بی هنری به بود از این هنر من

намедиҳадам сидои сипеҳр чу тӯтӣ

می دهدم سیدا سپهر چو طوطی

Аз неи калаками вазифаи шукри ман

از نی کلکم وظیفه شکر من