Чеҳраи афрӯхта аз бодаи ноби омада Эй
چهره افروخته از باده ناب آمدهای
Баҳр пурсидани дилҳои кабоби омада Эй
بهر پرسیدن دلهای کباب آمدهای
Дар дил эй тавбаи шикани қасди ҳалоками дорӣ
در دل ای توبهشکن قصد هلاکم داری
Бар камари теғ ба кафи ҷоми шароби омада Эй
بر کمر تیغ به کف جام شراب آمدهای
Дӯш дар кулбаам оташ зада рафтӣ чун барқ
دوش در کلبهام آتش زده رفتی چون برق
Боз аз баҳр чаҳ эй хонаи хароби омада Эй
باز از بهر چه ای خانهخراب آمدهای
эй баҳори чамани оро чаҳ шунидӣ аз ман
ای بهار چمنآرا چه شنیدی از من
Арақи олӯда чу шабнам ба шитоби омада Эй
عرقآلوده چو شبنم به شتاب آمدهای
Май рисӣ аз сафару хати мубораки дорӣ
میرسی از سفر و خط مبارک داری
Ҷони фидоят ки расӯлӣ ба китоби омада Эй
جان فدایت که رسولی به کتاب آمدهای
намеравад ҳар тараф аз шавқ чу мавҷи оғӯшам
میرود هر طرف از شوق چو موج آغوشم
То ту эй сарви равон аз лаби оби омада Эй
تا تو ای سرو روان از لب آب آمدهای
Сидои тоза димоғаст зи истиқболат
سیدا تازه دماغ است ز استقبالت
Бас ки чун шишаи лаболаби зи гулоби омада Эй
بس که چون شیشه لبالب ز گلاب آمدهای