эй сарви моили қад дилҷӯй кистӣ

ای سرو مایل قد دلجوی کیستی

Хам гашта аз тасаввур абрӯӣ кистӣ

خم گشته از تصور ابروی کیستی

Чун ғунчаи сар ба ҷайби тафаккури ниҳода ӣӣ

چون غنچه سر به جیب تفکر نهاده یی

Чун гули даридаи перҳан аз буи кистӣ

چون گل دریده پیرهن از بوی کیستی

Ҳар сӯ чу боди субҳдами ошуфта май рӯй

هر سو چو باد صبحدم آشفته می روی

Дар ҷустуҷӯии накҳат гесуӣ кистӣ

در جستجوی نکهت گیسوی کیستی

набишта бар рухи ту ғубории зи машки ноб

نبشته بر رخ تو غباری ز مشک ناب

Имрӯзи хокмоли з ҳиндӯӣ кистӣ

امروز خاکمال ز هندوی کیستی

Ором чун сапанди надорӣ ба ҳеҷ ҷой

آرام چون سپند نداری به هیچ جای

эй офтоби сӯхта рӯй кистӣ

ای آفتاب سوخته روی کیستی

Сар дар паии ғизол ту доранд оҳӯон

سر در پی غزال تو دارند آهوان

Ту худ фиреби хӯрда оҳӯӣ кистӣ

تو خود فریب خورده آهوی کیستی

Шабҳо ба дидаи хоби надорӣ чу сидо

شبها به دیده خواب نداری چو سیدا

Қурбон шавам бигӯӣ дуъогӯӣ кистӣ !

قربان شوم بگوی دعاگوی کیستی!