Ба абрӯии ту қисм ёд мекунад дили мо

به ابروی تو قسم یاد می کند دل ما

Занад ба теғи ту худро гулӯии бсмли мо

زند به تیغ تو خود را گلوی بسمل ما

Чаро ба хонаи мо беабо наме ое

چرا به خانه ما بی ابا نمی آیی

Чароғи ойина гул мекунад зи манзили мо

چراغ آئینه گل می کند ز منزل ما

Ба доғ бе самарии ҳамчуи лола сӯхта ем

به داغ بی ثمری همچو لاله سوخته ایم

Сапанд сабз шавад аз баҳори ҳосили мо

سپند سبز شود از بهار حاصل ما

Тамоми умр чу занҷири зулф дар гиреҳем

تمام عمر چو زنجیر زلف در گرهیم

Ҷунун куҷост ки ояд ба ҳали мушкили мо

جنون کجاست که آید به حل مشکل ما

Ба роҳи қофилаи умри нақш пое нест

به راه قافله عمر نقش پایی نیست

Ба дӯши боди сабо бастаанд маҳмили мо

به دوش باد صبا بسته اند محمل ما

Ниҳодаем ба шамшери гардани таслим

نهاده ایم به شمشیر گردن تسلیم

Аҷал куҷост баради мужда ӣӣ ба қотили мо

اجل کجاست برد مژده یی به قاتل ما

Чу сидои хабар аз нек ва бад наёфта ем

چو سیدا خبر از نیک و بد نیافته ایم

Хаттӣ набарда касе дар қаламрави дили мо

خطی نبرده کسی در قلمرو دل ما