зи битобии гризонсти ҷони дардманди мо

ز بیتابی گریزانست جان دردمند ما

Нишинад чори зону бар сари оташи сапанди мо

نشیند چار زانو بر سر آتش سپند ما

Надорад имтидоди афғони ҷони дардманди мо

ندارد امتداد افغان جان دردمند ما

Буд мади нигоҳи барқи фарёди сапанди мо

بود مد نگاه برق فریاد سپند ما

Кадоми оҳӯи нигаҳ имрӯз меояд дарин саҳро

کدام آهو نگه امروز می آید درین صحرا

Ки аз хамёза лабрезаст оғӯши каманди мо

که از خمیازه لبریز است آغوش کمند ما

Ба отшхонаҳи доғи дил мо мезанад доман

به آتشخانه داغ دل ما می زند دامن

Лаби худ ҳар ки бигушоед чу гул аз баҳри панди мо

لب خود هر که بگشاید چو گل از بهر پند ما

Гиребон чок дорад доғи сар то пои гулҳо ро

گریبان چاک دارد داغ سر تا پای گلها را

Ба маҳмил мезанад паҳлуи либоси шаҳи писанди мо

به محمل می زند پهلو لباس شه پسند ما

Ба гӯши мо зи аъзои нола занҷир ме ояд

به گوش ما ز اعضا ناله زنجیر می آید

Нафас берун барояд ҳамчуи не аз банди банди мо

نفس بیرون برآید همچو نی از بند بند ما

Ба талхӣ ме тавон кардани ширини коми ошиқ ро

به تلخی می توان کردن شیرین کام عاشق را

зи шаҳд зҳрхнд ӯст ҳалвоӣ ба қанди мо

ز شهد زهرخند اوست حلوای به قند ما

Вуҷӯд мо надорад сидо аз сояи кӯтоҳӣ

وجود ما ندارد سیدا از سایه کوتاهی

Намояд бар замини ҳамвори девори баланди мо

نماید بر زمین هموار دیوار بلند ما