эй чамани орои хазони гаштами баҳории даҳ маро

ای چمن آرا خزان گشتم بهاری ده مرا

Сабзи гардони ҳамчуи сарви баргу бории даҳ маро

سبز گردان همچو سرو، برگ و باری ده مرا

Чун Хизри гардони марои мироби оби зиндагӣ

چون خضر گردان مرا میراب آب زندگی

Гулшанам то сабз гардад ҷӯйбории даҳ маро

گلشنم تا سبز گردد جویباری ده مرا

Май барам бар остони аҳли дил рӯй ниёз

می‌برم بر آستان اهل دل روی نیاز

То нигарадам мунфаил зон дар брории даҳ маро

تا نگردم منفعل زان در براری ده مرا

Хотирами аксар буд аз нафас бе парвои малул

خاطرم اکثر بود از نفس بی پروا ملول

То зи ғифлат ҳо кунад огоҳи ёрии даҳ маро

تا ز غفلت‌ها کند آگاه، یاری ده مرا

Срхрўиии даҳ мароу душманонро доғ кун

سرخرویی ده مرا و دشمنان را داغ کن

Аз баҳори тандурустии лолаи зории даҳ маро

از بهار تندرستی لاله زاری ده مرا

Аз парешонеи диламро нест дар якҷои қарор

از پریشانی دلم را نیست در یکجا قرار

Хотирамро ҷамъи гардону қарории даҳ маро

خاطرم را جمع گردان و قراری ده مرا

То шавад рӯҳам чу шабнами тоза аз назора аш

تا شود روحم چو شبنم تازه از نظاره‌اش

Чун хат рӯй ҷавонони сабзаи зории даҳ маро

چون خط روی جوانان سبزه زاری ده مرا

Дар гулистони сухани калаки маро мумтоз кун

در گلستان سخن کِلک مرا ممتاز کن

Чун гули сӯсани забони обдории даҳ маро

چون گل سوسن، زبانِ آبداری ده مرا

Солҳо чун сидо эмин шавам аз ҳодисот

سال‌ها چون سیدا ایمن شوم از حادثات

Аз либоси офият ёрб ҳисории даҳ маро

از لباس عافیت یارب حصاری ده مرا