Мурғ бе болами гулистон кӣ ҳавас бошад маро

مرغ بی بالم گلستان کی هوس باشد مرا

Хандаи гули чоки девор қафас бошад маро

خنده گل چاک دیوار قفس باشد مرا

Илтимоси сӯзан аз исои Марям кӣ кунам

التماس سوزن از عیسی مریم کی کنم

Гар ба нақши кафши пое дастрас бошад маро

گر به نقش کفش پایی دسترس باشد مرا

Кӣ шавам побаст тору пуди худ чун анкабут

کی شوم پابست تار و پود خود چون عنکبوت

Қӯти парвоз агар ҳамчун магас бошад маро

قوت پرواز اگر همچون مگس باشد مرا

Ғунча нашукуфтаро гулчин ба сари барад аз чаман

غنچه نشکفته را گلچین به سر برد از چمن

Ҳамчуи гули ҷо дар миёни хор ва хас бошад маро

همچو گل جا در میان خار و خس باشد مرا

Нест сайёдӣ ки дар домаш кунам худро асир

نیست صیادی که در دامش کنم خود را اسیر

Шукрҳо гӯям агар ҷо дар қафас бошад маро

شکرها گویم اگر جا در قفس باشد مرا

эй ки мегӯйӣ хамӯшӣ сади роҳ қисмат аст

ای که می گویی خموشی سد راه قسمت است

намекунам фарёд агар фарёдрас бошад маро

می کنم فریاد اگر فریادرس باشد مرا

Корвони буи пероҳан намеояд зи Миср

کاروان بوی پیراهن نمی آید ز مصر

Нолаҳо дар дили гиреҳ ҳамчун ҷарас бошад маро

ناله ها در دل گره همچون جرس باشد مرا

Аз чаман умрӣаст давр афтодаам эй боғбон

از چمن عمریست دور افتاده ام ای باغبان

Чокҳои перҳани чок нафас бошад маро

چاکهای پیرهن چاک نفس باشد مرا

Аз тамошои чамани сар дар гиребон карда ам

از تماشای چمن سر در گریبان کرده ام

Ғунчаи гул дар назари ҳифз нафас бошад маро

غنچه گل در نظر حفظ نفس باشد مرا

Аз чаман зинҳор по берун манеҳ эй андалеб

از چمن زینهار پا بیرون منه ای عندلیب

Дар гулистони ғунчаҳои нимрс бошад маро

در گلستان غنچه های نیمرس باشد مرا

Панҷаи умеди пои саъии кӯтаҳ кӣ кунам

پنجه امید پای سعی کوته کی کنم

Гар ба шохи орзӯҳо дастрас бошад маро

گر به شاخ آرزوها دسترس باشد مرا

Рӯзеи мурғи дарун байза бошад бе ҳисоб

روزیی مرغ درون بیضه باشد بی حساب

Ризқ аз андозаи берун дар қафас бошад маро

رزق از اندازه بیرون در قفس باشد مرا

Дар ба рӯй орзӯҳо бастаам чун сидо

در به روی آرزوها بسته ام چون سیدا

То ба кӣ чашми тамаъ бар даст кас бошад маро

تا به کی چشم طمع بر دست کس باشد مرا