Сабза хаташ кашида дар канори ойина ро

سبزه خطش کشیده در کنار آئینه را

Акс рӯйиш карда гулбарги баҳори ойина ро

عکس رویش کرده گلبرگ بهار آئینه را

Май баради машшотаи баҳри ҷустуҷӯеи он парӣ

می برد مشاطه بهر جستجویی آن پری

Бар сари бозорҳо девонаи вори ойина ро

بر سر بازارها دیوانه وار آئینه را

Хотири равшандилон аз шишаи нозуктар буд

خاطر روشندلان از شیشه نازکتر بود

Кӯҳ кулуфт мешавад андаки ғубори ойина ро

کوه کلفت می شود اندک غبار آئینه را

намешаванд аз лутфи шоҳони сангу оҳани шинос

می شوند از لطف شاهان سنگ و آهن شناس

Карда Искандар ба олами ршиноси ойина ро

کرده اسکندر به عالم روشناس آئینه را

эй ки манзур назарҳо гашта ӣӣ андеша кун

ای که منظور نظرها گشته یی اندیشه کن

намекунад зангори рӯзии сангсори ойина ро

می کند زنگار روزی سنگسار آئینه را

Дасти байъати даҳ ба перон то шӯии равшани замир

دست بیعت ده به پیران تا شوی روشن ضمیر

Аз бағал дар пеши равшангари брори ойина ро

از بغل در پیش روشنگر برار آئینه را

намешавад аз акси ман гулдаста ӣӣ барги хазон

می شود از عکس من گلدسته یی برگ خزان

Ҳар ки месозад ба рӯй ман дучори ойина ро

هر که می سازد به روی من دچار آئینه را

Бо сбкрўҳони гарон ҷонон надорам илтифот

با سبکروحان گران جانان ندارم التفات

Нест бо акси ошнои пойдори ойина ро

نیست با عکس آشنایی پایدار آئینه را

Ҳар ки бо ман хасм гардад теғ бар худ ме кашад

هر که با من خصم گردد تیغ بر خود می کشد

Аз аносир кардаам дар бар чаҳор ойина ро

از عناصر کرده ام در بر چهار آئینه را

Чашми айнакро куҷо бошад ба мижгони эҳтиёҷ

چشم عینک را کجا باشد به مژگان احتیاج

Ошноӣ нест бо хати ғубори ойина ро

آشنایی نیست با خط غبار آئینه را

Сидо дар шаҳри мо худбин надорад эътибор

سیدا در شهر ما خودبین ندارد اعتبار

Раҳи мада дар суҳбати худ зинҳор ойина ро

ره مده در صحبت خود زینهار آئینه را