Хона бар дӯшами ду зону муттако бошад маро

خانه بر دوشم دو زانو متکا باشد مرا

Бистару болини зи нақш бӯрё бошад маро

بستر و بالین ز نقش بوریا باشد مرا

Осмон бошад сияҳ бар чашм чун серумаи дон

آسمان باشد سیه بر چشم چون سرمه دان

Аз замини гардӣ ки хезад тўтё бошад маро

از زمین گردی که خیزد توتیا باشد مرا

Суҳбати ойинаи манъ аз сайр гулшан ме кунад

صحبت آئینه منع از سیر گلشن می کند

Ҷабҳаи вокрдаҳи боғ длгшо бошад маро

جبهه واکرده باغ دلگشا باشد مرا

Гирди худ ҳар рӯз май гирдам барои дона ӣӣ

گرد خود هر روز می گردم برای دانه یی

Бар сари ин дастори санг Асия бошад маро

بر سر این دستار سنگ آسیا باشد مرا

Рӯзе ман нест аз гардун ба ғайр аз устихон

روزیی من نیست از گردون به غیر از استخوان

Сояи бонгар бар сар аз бол ҳумо бошад маро

سایه بان گر بر سر از بال هما باشد مرا

Гашта аз бимддгории заъифу нотавон

گشته از بیمددگاری ضعیف و ناتوان

намешавам бар по агар мӯе Асо бошад маро

می شوم بر پا اگر مویی عصا باشد مرا

Оҳӯии тасвирро дар дом натавонам кашид

آهوی تصویر را در دام نتوانم کشید

Дасти кӯтоҳу каманд норасо бошад маро

دست کوتاه و کمند نارسا باشد مرا

Аз насими навбаҳорон ғунча мегардад гулам

از نسیم نوبهاران غنچه می گردد گلم

Боди айёми хазони бод сабо бошад маро

باد ایام خزان باد صبا باشد مرا

Хӯшаҳо аз дона тасбеҳ хоҳад сар кашид

خوشه ها از دانه تسبیح خواهد سر کشید

Сбҳаҳи гирдоне агар баҳр худо бошад маро

سبحه گردانی اگر بهر خدا باشد مرا

Ҳар куҷои байнами дили хунин зиёрат ме кунам

هر کجا بینم دل خونین زیارت می کنم

Синаи пари доғи дашт Карбало бошад маро

سینه پر داغ دشت کربلا باشد مرا

Аз даҳонами дмбдм чун нофа ояд буии машк

از دهانم دمبدم چون نافه آید بوی مشک

Рӯзу шаби вирди забони ном худо бошад маро

روز و شب ورد زبان نام خدا باشد مرا

Чун ҳубоб осоишӣ дорам зи асбоби ҷаҳон

چون حباب آسایشی دارم ز اسباب جهان

Хонаи моломол аз бод ва ҳаво бошад маро

خانه مالامال از باد و هوا باشد مرا

Сарв ҳамчун соя дар дунболи ман афтода аст

سرو همچون سایه در دنبال من افتاده است

Бо вуҷӯди он ки дар бар як қабо бошад маро

با وجود آن که در بر یک قبا باشد مرا

Донае аз каҳкашони ҳаргизи насиб ман нашуд

دانه ای از کهکشان هرگز نصیب من نشد

Рӯзгорӣ шуд ки ҷо дар Асия бошад маро

روزگاری شد که جا در آسیا باشد مرا

Хори девори гулистони посбон гулшан аст

خار دیوار گلستان پاسبان گلشن است

Ҳамчуи мижгон дар канори дида ҷо бошад маро

همچو مژگان در کنار دیده جا باشد مرا

Хомаи мӯъҷизи баёни ман Асоӣ Мӯсавӣаст

خامه معجز بیان من عصای موسویست

Рӯзи майдон бар кафи даст аждаҳо бошад маро

روز میدان بر کف دست اژدها باشد مرا

Дар Бухоро хомаам аз тишнагӣ хӯн ме хӯрд

در بخارا خامه ام از تشنگی خون می خورد

Ин замин бемурувват Карбало бошад маро

این زمین بی مروت کربلا باشد مرا

Сидои ҳарфи тамаъ дар хотирам гар бугзарад

سیدا حرف طمع در خاطرم گر بگذرد

намешавад бегона ҳар ҷо ошно бошад маро

می شود بیگانه هر جا آشنا باشد مرا