Шуд муддатӣ ки бахт насозад мадади маро

شد مدتی که بخت نسازد مدد مرا

Афганда рӯзгор ба фикри абади маро

افگنده روزگار به فکر ابد مرا

Дар сина нест кӣнаи зи аҳли ҳади маро

در سینه نیست کینه ز اهل حد مرا

Ғамгини ним ки халқ шуморанд бади маро

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

То нола аз лаби ман махмур шуд баланд

تا ناله از لب من مخمور شد بلند

Аз шиша ҳо навой дам сувар шуд баланд

از شیشه ها نوای دم صور شد بلند

Имшаби зи ман тарона мақсӯд шуд баланд

امشب ز من ترانه مقصود شد بلند

Кайфиятами зи бода ангур шуд баланд

کیفیتم ز باده انگور شد بلند

Хӯн мечакад чу мурғи кабоб аз назора ам

خون می چکد چو مرغ کباب از نظاره ام

Шармандааст партави ма аз ситора ам

شرمنده است پرتو مه از ستاره ام

Гардӣда оби Зуҳраи барқ аз шарора ам

گردیده آب زهره برق از شراره ام

Чун лаъл агар чаҳ дар ҷигари санг хора ам

چون لعل اگر چه در جگر سنگ خاره ام

Хилват нишин майкадаро пора шуд либос

خلوت نشین میکده را پاره شد لباس

Доим тиҳӣаст хонаи озода аз пилос

دایم تهیست خانه آزاده از پلاس

Аз хонақоҳи шайхи баромад ба сад асос

از خانقاه شیخ برآمد به صد اساس

Шуд ҷӯши халқи пардаи чашми худошинос

شد جوش خلق پرده چشم خداشناس

То бастаам ба фикри сухани сидои миён

تا بسته ام به فکر سخن سیدا میان

Чун шамъи анҷуман шудаам оташини забон

چون شمع انجمن شده ام آتشین زبان

Дод имтиёзи шеъри марои калаки нуктаи дон

داد امتیاز شعر مرا کلک نکته دان

Соиби миёни тозаи хаёлони Исфаҳон

صایب میان تازه خیالان اصفهان