Садафи гавҳари асрори ниҳони гӯш ман аст

صدف گوهر اسرار نهان گوش من است

Чашмаи баҳри маъонии қадаҳи ҳуш ман аст

چشمه بحر معانی قدح هوش من است

Мавҷи тӯфони хиради ҷунбиши оғӯш ман аст

موج طوفان خرد جنبش آغوش من است

Шӯри дарёии сухан аз дили пурҷӯш ман аст

شور دریای سخن از دل پرجوش من است

Қуфли ганҷинаи маънии лаби хомӯш ман аст

قفل گنجینه معنی لب خاموش من است

Бардаи фикрами гарав аз тозаи хаёлони ҷаҳон

برده فکرم گرو از تازه خیالان جهان

Булбулами сохта дар гулшани файёзи дукон

بلبلم ساخته در گلشن فیاض دکان

Ҳамчуи бӯ кӣ шавад аз перҳани ғунчаи аён

همچو بو کی شود از پیرهن غنچه عیان

Маънии бикр ки дар парда ғайбаст ниҳон

معنی بکر که در پرده غیب است نهان

Бе такаллуфи ҳамаи шаби даст дар оғӯш ман аст

بی تکلف همه شب دست در آغوش من است

Нукта санҷон ҷаҳонанд лаболаби зи ҳасад

نکته سنجان جهانند لبالب ز حسد

Нест бар сафҳаи авроқи ман андешаи бад

نیست بر صفحه اوراق من اندیشه بد

Ҳар шаб аз хонаи ман омадаи ҷӯянди мадад

هر شب از خانه من آمده جویند مدد

Ҳар хаёлӣ ки бирав фахр кунанд аҳли хирад

هر خیالی که برو فخر کنند اهل خرد

Дар шабистони хиради хоби фаромӯш ман аст

در شبستان خرد خواب فراموش من است

То ман хастаи буруни омадам аз малики адам

تا من خسته برون آمدم از ملک عدم

Шуда аз тоъати ман абрӯии миҳроби илм

شده از طاعت من ابروی محراب علم

Гарчи дар даҳри схрхизтрм аз шабнам

گرچه در دهر سخرخیزترم از شبنم

Зоҳидӣ нест ба айёреи ман дар олам

زاهدی نیست به عیاریی من در عالم

Ин радои пардаи климист ки дар гӯш ман аст

این ردا پرده کلیمیست که در گوش من است

Май кашами шаби ҳамаи шаби нола ба оҳанг даро

می کشم شب همه شب ناله به آهنگ درا

Моҳ ва хуршед насозанд ба ман чун ва чаро

ماه و خورشید نسازند به من چون و چرا

Ҷои Рахши талабам кӣ буд ин куҳнаи саро

جای رخش طلبم کی بود این کهنه سرا

Осмони ҳалқаи фитрок буд сайди маро

آسمان حلقه فتراک بود صید مرا

Ломакони манзили саҳми сафари ҳуш ман аст

لامکان منزل سهم سفر هوش من است

Шафақ аз ранги рухи маҳваши ман хостаҳ аст

شفق از رنگ رخ مهوش من خاسته است

Офтоб аз нафас бе ғаши ман хостаҳ аст

آفتاب از نفس بی غش من خاسته است

Барқи тирист ки аз таркиши ман хостаҳ аст

برق تیریست که از ترکش من خاسته است

Чархи дўдист ки аз оташи ман хостаҳ аст

چرخ دودیست که از آتش من خاسته است

Хок гардӣаст ки афшондаи попуш ман аст

خاک گردیست که افشانده پاپوش من است

Сидо ҳаст тлбгори ман аз ҳар ҷониб

سیدا هست طلبگار من از هر جانب

Табъи ман то шуда бар маънии рангини тоиб

طبع من تا شده بر معنی رنگین طایب

Хомаам бардаи дил аз ҳозир ва ҳам аз ғоиб

خامه ام برده دل از حاضر و هم از غایب

Нарасад чун сухани ман ба ду олами соиб

نرسد چون سخن من به دو عالم صایب

Ишқро дасти навозиш ба сари дӯш ман аст

عشق را دست نوازش به سر دوش من است