Чу ғунча то ба табассуми кшодаҳ эй лаб ҳо
ای گل امروز تو همبزم حریفان شدهای
Баранд номи ту мардум ба ҷой ёрб ҳо
شعله جان من بیسر و سامان شدهای
Нидо кунанд ба кӯии ту зоҳидии шаб ҳо
دست بر دست سبو کرده خرامان شدهای
Зиҳӣ ба ғамзаи ҷонсӯзи барқи мазҳаб ҳо
شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخوان شدهای
Ба хандаи намакин навбаҳори машраб ҳо
چشم بد دور که سرفتنه دوران شدهای
Шабӣ ки рӯй худ эй моҳи ман аён кардӣ
ای که در کلبهام از دور چو مه میتابی
Алиф ба синаи гардуни з каҳкашон кардӣ
گاه در خرمن من آتش و گاهی آبی
Ҳилолро зи шафақи шох арғавон кардӣ
با وجودی که چو نرگس همه دم در خوابی
Ба як киришма ки дар кор осмон кардӣ
هرچه در خاطر هرکس گذرد مییابی
Ҳануз май пурд аз шавқи чашми кавкаб ҳо
خوش ادایاب ادافهم و سخندان شدهای
Хазон раседу зи боғи аҳли айшу ғами рафтанд
رخ خود را مه تابنده نمیدانستی
Видоъ карда чаманро ба як қалами рафтанд
به خود این مرتبه زیبنده نمیدانستی
Насиму накҳати гул аз қафои ҳам рафтанд
همچو گل حرف پراکنده نمیدانستی
Сабки равон ба нҳонхонаҳи адами рафтанд
تا پریروز شکرخنده نمیدانستی
Бар остона чу наълин мондаи қолаб ҳо
این زمان صاحب چندین شکرستان شدهای
Чу шамъ буд зи савдоӣ ӯ дилам дар таб
غنچه باغ زلیخای ملامتزده است
Расед бар сари болинами оннигор имшаб
بوی پیراهن گل گرگ فلاکتزده است
Чу ғунча ҳаст кунун ин сухани маро бар лаб
مصر در پیش رخت گلشن آفتزده است
Гузаштам аз сари матлаб тамом шуд матлаб
یوسف از قافله حسن تو غارتزده است
Ниқоби чеҳраи мақсӯд буд матлаб ҳо
به دعای که چنین صاحب سامان شدهای
Чу гирдбод кунам сайри дашту ҳомӯн ро
هیچ حرفی ز کتابی نشنیدی هرگز
Занам ба хоки дили ғӯтаи хӯрда дар хӯн ро
ناز تعلیم معلم نکشیدی هرگز
Даҳум ба зулфу хати ёри ҷони маҳзун ро
گلی از عکس رخ خویش نچیدی هرگز
Аз он ба тирагии шаби хушам ки маҷнӯн ро
تو که از شرم در آیینه ندیدی هرگز
Сиёҳи хаймаи Лайлӣ буд дили шаб ҳо
به اشارت که این طور شفاخوان شدهای
Ситораҳо ба фалак гарчи шукр ва шеранд
داشتی پیشتر ای شوخ به من قهر و ستیز
Барои рехтани хӯн халқ шамшеранд
نرگست عربدهجو بود و دو لب شورانگیز
Ҳамеша дар паии мо аўФтодаҳ чун тиранд
این زمان با من دلخسته شدی شکرریز
На рӯзи собити сайёраи тарк мо гиранд
از ادای سخن و از نگه عذرآمیز
На шаб ба хоби раванди ин газандаи ақраб ҳо
میتوان یافت که از کرده پشیمان شدهای
Чу сидо ба ҳама карда пайравии соиб
سیدا کرده تماشای بتان را صایب
Ниҳодаи баъди ғазали рӯ ба маснавии соиб
آرزو برده چو تو موی میان را صایب
Шуда ба аҳли сухани ёри маънавии соиб
عمرها در طلبت گشته جهان را صایب
Фитода то ба раҳи тарзи мавлавии соиб
چون فدای تو نسازد دل و جان را صایب
Сапанди шуъла фикраш шудаст кавкаб ҳо
که همان نوع که میخواست همان سان شدهای