Чун тоб ба кулбаам эй симтн дароӣ
نقاب از رخ برافگندی نمودی روی زیبا را
Доғам шукуфтааст ба сайри чаман дароӣ
ز غیرت داغ کردی در چمن گلهای رعنا را
эй шамъи базми сӯхтагон дар сухан дароӣ
به دل دارم من شوریدهخاطر این تمنا را
Як бор беталаб ба шабистони ман дароӣ
به چشم لطف اگر بینی گرفتاران شیدا را
Чун буии гули наҳуфта дар ин анҷуман дароӣ
به ما هم گوشه چشمی که رسوا کردهای ما را
Имрӯзи ҳуш аз ман бемор рафта аст
به جانِ خستهٔ محزونِ من هردم رسد صد نیش
Ранг аз рухам парида ба якбор рафта аст
چه سازم اینچنین دردی که باشد با من دلریش
Ҷони харобам аз тани аФгор рафта аст
نشینم بر سر راه تو من افگنده سر در پیش
Дасту дилами з диданат аз кор рафта аст
به هرجا پا نهی آنجا نهم صد بار چشم خویش
Банди қабои кушода дар оғӯши ман дароӣ
چه باشد آه اگر یک بار بر چشمم نهی پا را
Дар кунҷи хонаи ҷо чу асирон гирифта ем
کجا با عیش و عشرت یک سر مویی نظر دارد
Хуро ба гӯша ӣӣ зи ҳарифон гирифта ем
چو من هر کس که داغ دلربایی بر جگر دارد
Чун шонаи ҷо ба зулфи парешон гирифта ем
چه سازم ای مسلمانان دلم شوری به سر دارد
Аз давреи ту шоми ғарибон гирифта ем
عجب دردی که فردا ماه من عزم سفر دارد
Аз дар кушода рӯй чу субҳи ватан дароӣ
بمیرم کاش امروز نبینم روی فردا را
Парвонаҳо зи шамъи ҷафоӣ ту сӯхтанд
چو جوهر چند بندم آشیان را بر دم خنجر
Дар боғи булбулон ба ҳавоӣ ту сӯхтанд
به حال زار من یک ره به چشم مرحمت بنگر
Гулҳоу лолаҳо з барои ту сӯхтанд
قدم از کوی تو بیرون نمانم جانب دیگر
Хунини дилони зи шавқи бақоӣ ту сӯхтанд
مرا گر از تمنای تو آید صد جفا در سر
Хандонтар аз Суҳайл ба хоки Яман дароӣ
ز سر بیرون نخواهم کرد هرگز این تمنا را
Чун сидо ба кӯии ту дигар асир нест
مه من مرهم داغ دلم از پیش دانستی
Чашми туро назар ба сӯии ин фақир нест
به جان سیدا اندوه و غم را بیش دانستی
Парҳез кардан ту азу дилпазир нест
مرا نادیده از روز ازل دلریش دانستی
Ойинаро зи суҳбати тӯтӣ гурез нест
هلالی را به یک دیدن غلام خویش دانستی
эй сангдил ба соиби ширини сухан дароӣ
عجب بینایی داری بنازم چشم بینا را