Ниқоб аз рух броФгндӣ намӯдӣ рӯй зебо ро

ارباب جود را کف گوهرفشان نماند

зи ғайрат доғ кардӣ дар чамани гулҳои раъно ро

دست گشاده‌ای به محیط دکان نماند

Ба дил дорам ман шӯридаи хотири ин таманно ро

در روزگار ما ز سخاوت نشان نماند

Ба чашми лутф агар бинии гирифторони шайдо ро

از همت بلند اثر در جهان نماند

Ба ҷони хастаи маҳзуни ман ҳрдм расад сад неш

تا جغد طینتان به فضای چمن شدند

Чаҳ созам инчунин дардӣ ки бошад бо ман длриш

چون سبزه سایه پرور سرو سمن شدند

Нишинам бар сари роҳи ту ман афганда сар дар пеш

گلها ز بس که همدم زاغ و زغن شدند

Ба ҳарҷо по наҳй онҷои нуҳуми сад бори чашми хеш

مرغان نغمه سنج جلای وطن شدند

Куҷо бо айшу ъушрати як сари мӯе назар дорад

از اهل نماند درین خاکدان نشان

Чу ман ҳар кас ки доғи дилрабое бар ҷигар дорад

بستند آب و آئینه رخت خود از میان

Чаҳ созам эй мусулмонони дилами шурӣ ба сар дорад

خورشید گفت وقت وداعش به آسمان

Аҷаби дардӣ ки фардои моҳи ман азм сафар дорад

روشندلان چو برق گذشتند از جهان

Чу ҷавҳар чанд бандами ошёнро бар дами ханҷар

از دیده بصیرت ما خواب شد روان

Ба ҳоли зори ман як раҳ ба чашм марҳамат бингар

ابیات از سفینه چو سیماب شد روان

Қадам аз кӯии ту беруни нмонми ҷониби дигар

تحریر از صحیفه چو خوناب شد روان

Марогар аз таманноӣ ту ояд сад ҷафо дар сар

از چشم سرمه دار دوات آب شد روان

Маи ман марҳами доғи дилам аз пеш донистӣ

ای سیدا تو دل به مقام نجات کش

Ба ҷони сидои андӯҳу ғамро беш донистӣ

پای از مکان طایفه بی ثبات کش

Марои нодида аз рӯзи азал длриш донистӣ

چون خضر رخت خویش به آب حیات کش

Ҳилолиро ба як дидани ғулом хеш донистӣ

صایب زبان خامه به کام دوات کش