эй мейри олимии зи атои ту баҳраи манд

ای میر عالمی ز عطای تو بهره مند

Лутфат чаро кунад ба ман хастаи моҷаро

لطفت چرا کند به من خسته ماجرا

Аспӣ ки аз барои ман анъом карда ӣӣ

اسپی که از برای من انعام کرده یی

Он ҳам ба каҳкашон фалак мекунад чаро

آن هم به کهکشان فلک می کند چرا