Ҷавонӣ шуд , ӯро фаромӯш кун

جوانی شد، او را فراموش کن

Сари нотавонӣ дар огўш кун

سر ناتوانی در آگوش کن

Туро чанд гуҳи тани вшии пӯш буд

تو را چند گه تن‌ وشی‌پوش بود

Кунун чанд гуҳи ҷони вшӣ пӯш кун

کنون چند گه جان‌ وشی‌پوش کن

Агар дибаҳи ҷони ҳаме боядат

اگر دیبهٔ جان همی بایدت

Хиради тору пуди сухан ҳуш кун

خرد تار و پود سخن هوش کن

зи нодӣдании чашмҳо кӯри соз

ز نادیدنی چشم‌ها کور ساز

зи беҳудаҳо гӯш мадҳуш кун

ز بیهوده‌ها گوش مدهوش کن

Ба дил бош бедору хуфта ба чашм

به دل باش بیدار و خفته به چشم

Башу хештани зид харгӯш кун

بشو خویشتن ضدّ خر گوش کن

зи гуфтори хайр ва ба дидори ҳақ

ز گفتار خیر و به دیدار حق

Забони аскар ва чашмҳо шӯш кун

زبان عسکر و چشم‌ها شوش کن

з чеҳрат бихон ончии яздони набшат

ز چهرت بخوان آنچه یزدان نبشت

Набшати шаётин фаромӯш кун

نبشت شیاطین فراموش کن

зи ҳикмати хӯриши ҷӯии марҷонат ро

ز حکمت خورش جوی مر جانْت را

Дилати меъдаи созу даҳан гӯш кун

دلت معده ساز و دهن گوش کن

зи дайн ҳикмат омӯзу Буқрот ро

ز دین حکمت آموز و بقراط را

Ба андаки сухани гунг ва хомӯш кун

به اندک سخن گنگ و خاموش کن

Хлолўши ҷӯёни дайн беҳаш анд

خلالوش‌جویانِ دین بی‌هش‌اند

Ту беҳушро дар хлолўш кун

تو بی‌هوش را در خلالوش کن

Агар нӯши ту заҳр кард ин фалак

اگر نوش تو زهر کرد این فلک

Ба дониши ту заҳри фалак нӯш кун

به دانش تو زهر فلک نوش کن

Вагар дӯшат аз ту ба ғифлат биҷуст

وگر دوشت از تو به غفلت بجست

Бакӯшу зи имшаби яке дӯш кун

بکوش و ز امشب یکی دوش کن