Нашунидае ки зери чанории кдўбнӣ

نشنیده‌ای که زیر چناری کدوبنی

Бррст ва ?бардамӣад бирав бар , ба рӯзи бист ?

بررُست و بردمید برو بر، به روز بیست؟

Пурсед аз он чанор ки « ту чанд солае ? »

پرسید از آن چنار که «تو چند ساله‌ای؟»

Гуфто « дивист бошад ва акнӯн зёдтӣаст »

گفتا «دویست باشد و اکنون زیادتی است»

Хандид азуи каду ки « ман аз ту ба бист рӯз

خندید ازو کدو که «من از تو به بیست روز

Бартар шудам бигӯ ту ки ин коҳилӣ з чист »

برتر شدم بگو تو که این کاهلی ز چیست»

ӯро чанор гуфт ки « имрӯз эй каду

او را چنار گفت که «امروز ای کدو

Бо ту маро ҳануз на ҳангом доварӣ аст

با تو مرا هنوز نه هنگام داوری است

Фардо ки бар ман ва ту вазади боди меҳргон

فردا که بر من و تو وزد باد مهرگان

Онгаҳ шавад падед ки аз мо ду , мард кист »

آنگه شود پدید که از ما دو، مرد کیست»