Оғози сухан аз сипос худоӣ кунем , офаридагори осмону замину падеди орандаи макони вмкин , бар муқтазии талқин ӯ субҳона , ки фиристод китоби Карими хеши бсФорти расӯли хеши мҳмдоломину густаронндаи бисоти дайни моро гуфт ки бигӯед « алҳмдллаҳи раби Алъоламин . Арраҳмони аи лрҳим . Молики явми аддӣн . »

آغاز سخن از سپاس خدای کنیم، آفریدگار آسمان و زمین و پدید آرندة مکان ومکین، بر مقتضی تلقین او سبحانه، که فرستاد کتاب کریم خویش بسفارت رسول خویش محمدالامین و گستراننده بساط دین ما را گفت که بگویید «الحمدلله رب‌العالمین. الرحمن‌ا‌‌‌لرحیم. مالک یوم‌الدین.»

Сипоси маро ӯро субҳона бар онки моро аз шикамҳои модарони мо берун оварад бе онки ҳеҷ чизеи бдонстим ; онгоҳи моро чашми биноу гӯши шунавоу дил доно дод то бичишам сунъи Карим ӯро барин олам азим бидидем , ва бигӯаш қавл ӯро башнавадем ки ин қирон азизасту бадали таълими расӯл ӯ бдонстим ки : гӯяндаи ин китоби Кариму фиристандаи ин шарифи хитобу созандаи ин азими қбобст .

سپاس مرا او را سبحانه بر آنک ما را از شکم های مادران ما بیرون آورد بی آنک هیچ چیزی بدانستیم؛ آنگاه ما را چشم بینا و گوش شنوا و دل دانا داد تا بچشم صنع کریم او را برین عالم عظیم بدیدیم، و بگوش قول او را بشنودیم که این قران عزیز است و بدل تعلیم رسول او بدانستیم که: گوینده این کتاب کریم و فرستنده این شریف خطاب و سازنده این عظیم قبابست.

Сипос дорем мар ӯро субҳона бар онч бе онки моро сӯй ӯ ъзи вълои бтоътии собқтӣ буд моро бад-ӣни се бузурги мавоҳиб гиромӣ кард , . Ва аз дигари ҷонварони моро бад-ӣни хасоис ҷудо кард . Ин шукр бар мо воҷиб карда ӯ ҷл ва ъзаст , бҳкми ин оят ки мегуяд : « қавлаи валлоҳи ахрҷкми ман бутуни амҳоткми лои тълмўни шёу ҷаъли алкми алсмъу алобсору алои Фӣдҳлълкми тшкрўн . » .

سپاس داریم مر او را سبحانه بر آنچ بی آنک ما را سوی او عز وعلا بطاعتی سابقتی بود ما را بدین سه بزرگ مواهب گرامی کرد،. و از دیگر جانوران ما را بدین خصایص جدا کرد. این شکر بر ما واجب کرده او جل و عز است، بحکم این آیت که میگوید: «قوله والله اخرجکم من بطون امهاتکم لا تعلمون شیا و جعل الکم السمع و الابصار و الا فئدةلعلکم تشکرون.».

Ва сипос дорем худоиро субҳонаи брончи моро аз пас анки нафаси гӯяндау хотир ҷӯянда дод сӯии мо ҳодии амину далели басиру расӯли Карим бар сироти мустақӣми бФрстод‍‍‍ ( ва ) бктоби мубораки пари ҳикмат ӯ ҳавасҳо ва нафасҳо бад ар мо боздост ; ва мо итобати расӯлу китоб ӯ сазовори раҳмат ӯ ҷлу ълои шудем , чунонк гуфт : қавла (у ҳозои китоби анзлноаҳи мубораки Фотбъўаҳу атқўои лълкми трҳмўн ) .

و سپاس داریم خدای را سبحانه برآنچ ما را از پس انک نفس گوینده و خاطر جوینده داد سوی ما هادی امین و دلیل بصیر و رسول کریم بر صراط مستقیم بفرستاد‍‍‍ (و) بکتاب مبارک پر حکمت او هوسها و نفسها بد ار ما بازداست؛ و ما عتابت رسول و کتاب او سزاوار رحمت او جل و علا شدیم، چنانک گفت: قوله (و هذا کتاب انزلناه مبارک فاتبعوه و اتقوا لعلکم ترحمون).

Ва сипос дорем мари худоиро таъолии вҳдаҳ , бронки моро аз хоки бёФрид ва ( б ) расӯлу китоби сӯии роҳ хеш бихонад ва ҳидоят дод , то аз а наҳо набошем ки бҳшр орзӯ мекунанд ки ҳамчунон хок буванд каз аввал буданд чунонк гуфт : қавла ( ( явми инзри алмри мо қидмати идоаҳу иқўли аи лкоФр ё литнии канти тробо ) .

و سپاس داریم مر خدای را تعالی وحده، برآنک ما را از خاک بیافرید و (ب) رسول و کتاب سوی راه خویش بخواند و هدایت داد، تا از ا نها نباشیم که بحشر آرزو میکنند که همچنان خاک بوند کز اول بودند چنانک گفت: قوله ( (یوم ینظر المر ما قدمت یداه و یقول ا‌‌‌لکافر یا لیتنی کنت ترابا).

Ва сипос дорем мари ӯрои ҷли сноўаҳи бронки моро андари ин олами лиззати зиндагонӣу тандурустӣу шиддати беморӣ ва марг бичашонед , то мо бад-ӣни ато ӯ ки хирадаст бдонстим ки мар ӯро субҳонаи яке хазинаи неъмат бениҳоятаст ва яке хазинаи шиддати бғоит , ва ин лиззатҳо ки мо ҳаме ӣнҷо биёбем ҷзўётст аз он куллиёт , чунонк ҳаме гуяд : қавла (у ани ман шайъи алои ънднои хзоӣнаҳи вмои ннзлаҳи ало бақадр маълум . ) ва бе гумони шудем ки бозгашти мо агар имрӯзи мо мутӣъ ва некӯкор бошем фардо бидон хазинаи роҳат бешиддат буд , . Ва рост гӯй донистемаш бад-ӣни қавл ки гуфт : қавла ( ани алоброри лФии Наим ,у ани алФҷори лФии ҷҳим ) . Ва агар аз ҷзўёти лаззоти ҳиссӣ ва дардҳо ҷасадии моро андарин сарои нчшо : надай , мо ндонстимӣ ки мар ӯро субҳонаи маъдани неъматҳо куллӣаст кон биҳиштаст , ва низ маъдани шдтҳоء куллӣаст кон дӯзахаст .

و سپاس داریم مر اورا جل ثناوه برآنک ما را‌اندر این عالم لذت زندگانی و تندرستی و شدت بیماری و مرگ بچشانید، تا ما بدین عطا او که خردست بدانستیم که مر او را سبحانه یکی خزینه نعمت بی نهایت است و یکی خزینه شدت بغایت، و این لذتها که ما همی اینجا بیابیم جزویاتست از آن کلیات، چنانک همی گوید: قوله (و ان من شی الا عندنا خزائنه وما ننزله الا بقدر معلوم.) و بی‌گمان شدیم که بازگشت ما اگر امروز ما مطیع و نیکوکار باشیم فردا بدان خزینه راحت بی شدت بود،. و راست گوی دانستیمش بدین قول که گفت: قوله (ان الابرار لفی نعیم، و ان الفجار لفی جحیم). و اگر از جزویات لذات حسی و دردها جسدی ما را‌اندرین سرای نچشا:ندی، ما ندانستیمی که مر او را سبحانه معدن نعمتها کلی است کآن بهشت است، و نیز معدن شدتهاء کلی است کآن دوزخ است.

Сипоси марои он ҳакимро ки дарду беморӣу марг бар мо азуи субҳона ҳамчун зиндагонӣу тандурустӣу неъмати андарин сарои фано ҳикматаст ; ва мо андари ҳоли неъмату сиҳҳати мар ӯро шукр ҳаме кунем ,у андари ҳоли ранҷу шиддати фарёди азуи ҳамеи ҷўӣим , чунонк андари китоб азиз ӯст : қавла ( ва мо бкм ман наамма Фмни аллоҳ ( сам ) азои мскми алзри Фолиаҳи тҷорўн ) .

سپاس مرا آن حکیم را که درد و بیماری و مرگ بر ما ازو سبحانه همچون زندگانی و تندرستی و نعمت‌ اندرین سرای فنا حکمت است؛ و ما ‌اندر حال نعمت و صحت مر او را شکر همی کنیم، و ‌اندر حال رنج و شدت فریاد ازو همی جوئیم، چنانک‌اندر کتاب عزیز اوست: قوله (و ما بکم من نعمه فمن الله (ثم) اذا مسکم الضر فالیه تجارون).

Ва бузургтар сипоси худоиро таъолӣ бар мо бхрдст ки бадв ҳаме донем ки дарду ранҷу беморӣ ки мо азон ҳаме гурезему мари онро ҳаме гурезему мари онро ҳаме шар пиндорем раҳмату изҳори ҳикмати втҳрисст бар олати хайр ;у бад-ӣн рӯй мроўрои субҳонау таъолӣ бар мо биринҷу шиддати сипос воҷибаст ,у анчи бадв бар мо худоиро сипос воҷиб шавад неъмат бошад . Бад-ӣни шиддатҳо азуи морои нъмтист аз баҳри онки азмъдни шиддатҳо ки ан дӯзахаст , ҳазар кунем ( ва ) бмъдни неъматҳо сармадӣ расем кон биҳиштаст .

و بزرگتر سپاس خدای را تعالی بر ما بخردست که بدو همی دانیم که درد و رنج و بیماری که ما ازآن همی گریزیم و مر آن را همی گریزیم و مر آن را همی شر پنداریم رحمت و اظهار حکمت وتحریصست بر آلت خیر؛ و بدین روی مراورا سبحانه و تعالی بر ما برنج و شدت سپاس واجب است، و انچ بدو بر ما خدای را سپاس واجب شود نعمت باشد. بدین شدتها ازو مارا نعمتیست از بهر آنک ازمعدن شدتها که ان دوزخست، حذر کنیم (و) بمعدن نعمتها سرمدی رسیم کآن بهشتست.

Ва бад-ӣни баёни мантиқӣ кандар эҷоби сипос худоӣ кардем , зоҳир шуд уқалоро ки нъмтҳоءи худоӣ ки бар мост , шумор мо нашимурд , чунонк худои таъолӣ ҳаме гуяд : қавла (у ан тъдўо наамма аллоҳи лои тҳсўҳои ани аллоҳи лғФўри раҳим ) . Андарин оят пайдост ки чу мо донистем ки нъмтҳоءи худоӣ бар мо бе шумораст , агар ҳамагиро аз он боз нагӯем ва нашмурем сӯии субҳонау чароғи равшан ӯ андари зулмоти куфру залолу раҳнамои халқи брсонидни китоби азизу басти шариъати худоӣ бар ҳикмат , бар изҳори ҳалолу ҳаром ,у нашри қазоёу аҳком ,у таҳрис бар адлу эҳсон ,у таҳзир аз ҷавру исён , ва рафтани бтбъи Кариму халқи азими хеш бар сироти мустақӣми сӯии ризои худои таъолӣ , чунонк гуфт ( явми иқўми анноси лрби Алъоламин . )у баъд аз он бар хозини илми китобу ҳикмат ,у Утбаи асрори шариъат , шадиди алошдоءи қавла ( ашдоء ) алии алкФори рҳмои бинҳм ) падари ?илу итрати расӯлу кФўи духтараши Фотимаи Аззаҳрои албтўл , худованди зулфиқори машҳур , ибн ъаму домоди расӯли Мустафо , алўсии алмртзӣ ,у Фариштагони осмони дайн , ҳдоаҳи Алъоламин илои явми аддӣн , имомони ҳақу раҳнамоёни халқ , аз авлоди расӯлу васӣ , салавоту хайроту баракоту тҳёти пояндау афзояндау зоянда , то гардандаи грдндсту тобанда то банда .

و بدین بیان منطقی کاندر ایجاب سپاس خدای کردیم، ظاهر شد عقلا را که نعمتهاء خدای که بر ماست، شمار ما نشمرد، چنانک خدای تعالی همی گوید: قوله (و ان تعدوا نعمه الله لا تحصوها ان الله لغفور رحیم). ‌اندرین آیت پیداست که چو ما دانستیم که نعمتهاء خدای بر ما بی‌شمارست، اگر همگی را از آن باز نگوییم و نشمریم سوی سبحانه و چراغ روشن او‌ اندر ظلمات کفر و ضلال و رهنمای خلق برسانیدن کتاب عزیز و بسط شریعت خدای بر حکمت، بر اظهار حلال و حرام، و نشر قضایا و احکام، و تحریص بر عدل و احسان، و تحذیر از جور و عصیان، و رفتن بطبع کریم و خلق عظیم خویش بر صراط مستقیم سوی رضای خدای تعالی، چنانک گفت (یوم یقوم الناس لرب العالمین.) و بعد از آن بر خازن علم کتاب و حکمت، و عتبه اسرار شریعت، شدید الاشداء قوله (اشداء) علی الکفار رحما بینهم) پدر ال و عترت رسول و کفو دخترش فاطمه الزهرا البتول، خداوند ذوالفقار مشهور، ابن عم و داماد رسول مصطفی، الوصی المرتضی، و فرشتگان آسمان دین، هداه العالمین الی یوم الدین، امامان حق و رهنمایان خلق، از اولاد رسول و وصی، صلوات و خیرات و برکات و تحیات پاینده و افزاینده و زاینده، تا گردنده گردندست و تابنده تا بنده.