Сипоси мари падеди орандаи чизро ба аз чизи пеш аз макону замон ,у офаринанда аз он чизи сармояи ҷаҳонро , ки ӯст худованди замону макон ва санъат ӯст мрўрои олами рӯҳонӣ ки падед омадан он баҳамаст бо замону макон . Ва дувум аз коркард ӯст олами афзӯнипазир аз унсуру арқон ки андари ҳисор маконасту зери замон . Сипоси хештани шиносон . Бандагии андари сеюм ҳисори азҳсорҳои офариниш . Ва сипоси раҳояши ҷӯёни азин зиндони торику гузаштани азин роҳи баланд ӯ гирд гирифтааст Меркели ҷисмҳоро то аз як рӯй авҳоми андари ҷсмҳост . ?покаи худоё ки мубдиъ ӯ подшоҳ бандагонаст ,у махлуқ ӯ хозини макон ва замонаст ,у борӣки шкрмрўро , шукри афзӯнии ҷуиндагон аз неъмату грўндгони бандагии пайвастагони бнўри ваҳдат аз дарёии ваҳшату биёбони шаку шабаҳат .

سپاس مر پدید آرنده چیز را به از چیز پیش از مکان و زمان ، و آفریننده از آن چیز سرمایه جهان را ، که اوست خداوند زمان و مکان و صنعت اوست مرورا عالم روحانی که پدید آمدن آن بهم است با زمان و مکان. و دوم از کارکرد اوست عالم افزونی پذیر از عنصر و ارکان که اندر حصار مکان است و زیر زمان. سپاس خویشتن شناسان . بندگی اندر سوم حصار ازحصارهای آفرینش . و سپاس رهایش جویان ازین زندان تاریک و گذشتن ازین راه بلند او گرد گرفته است مرکل جسمها را تا از یک روی اوهام اندر جسمهاست . پاکا خدایا که مبدع او پادشاه بندگان است ، و مخلوق او خازن مکان و زمان است، و باریک شکرمرورا ، شکر افزونی جویندگان از نعمت و گروندگان بندگی پیوستگان بنور وحدت از دریای وحشت و بیابان شک و شبهت .

Ва дуруд бар субҳи равшани олами дайну рӯзи раҳмати раби Алъоламин , ва борӯй ҷасади ҳикмату бори дарахти неъмат ва дар кушодаи ҷинату пӯшидаи сӯрати ҳикмати зери чодари шариъати Муҳамади Мустафои слии аллоҳи алайҳу силами дарёии раҳмати раҳмони рӯи роҳи бон бар аҳли тоъату исён , худованди ҳавзу шафоату пушту паноҳи аҳли тоъат . Дурудӣ ки ки дар ҳамсоягӣ ӯ моро ҷой диҳад , ҷое ки ҷойгир он бидон аз банди ҷасаду зиндони табиати барраад . Ва пас азуи дурудии пок аз ғашу хиёнати андари либоси диёнату ҳаляти сиёнат бар мағриби нури яздон ва бахшиш кун даракоти нирону дараҷоти ҷинон , худованди баёну бурҳон , ,у дастгири роҳи ҷӯй ,у китоби сухангӯӣ , мари ҳкмоءи роҳи ҳаким ,у мутӣъонро Наиму осӣонро ҷҳим ва ӯ худ мискини истодаи андари дайни биҷои ятем ( аънии алии Муртазо ) ва бар фарзандон ӯ бори худоёни халқ ҳар як андари рӯзгори хеш ,у оламро аз эшон холӣ на аз пасу пеш ,у дуруди умедвор бар ҳаряк азишон , пас якдигар то рӯзи маҳшар бар меоди эзади додгар .

و درود بر صبح روشن عالم دین و روز رحمت رب العالمین ، و باروی جسد حکمت و بار درخت نعمت و در گشاده جنت و پوشیده صورت حکمت زیر چادر شریعت محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم دریای رحمت رحمان رو راه بان بر اهل طاعت و عصیان ، خداوند حوض و شفاعت و پشت و پناه اهل طاعت . درودی که که در همسایگی او ما را جای دهد، جایی که جایگیر آن بدان از بند جسد و زندان طبیعت برهد. و پس ازو درودی پاک از غش و خیانت اندر لباس دیانت و حلیت صیانت بر مغرب نور یزدان و بخشش کن درکات نیران و درجات جنان ، خداوند بیان و برهان،، و دستگیر راه جوی، و کتاب سخنگوی، مر حکماء راه حکیم، و مطیعان را نعیم و عاصیان را جحیم و او خود مسکین ایستاده اندر دین بجای یتیم ( اعنی علی مرتضی) و بر فرزندان او بار خدایان خلق هر یک اندر روزگار خویش، و عالم را از ایشان خالی نه از پس و پیش ،و درود امیدوار بر هریک ازیشان، پس یکدیگر تا روز محشر بر میعاد ایزد دادگر.