Мубдиъ ҳақ онаст ки чизро на аз чиз ӯ падед оварад ,у ҳамаи мубдиъоти азин сунъ оҷиз омаданд ,у бад-ӣни сабаб лозим омад донистан ки сонеъи олами ҷисмонӣ на мубдиъ ҳақаст блак рӯҳонӣаст . Аз онки мари рӯҳониро андари ҷисмонӣ мутасарриф ёфтем ба бисёр рӯйҳо , чунонк ҳаме байнем ки рӯҳи мардуми мари ҷисм ӯро кор ҳаме фармоед багӯнаи илмҳо , ва чун рӯҳ аз ҷасад ҷудо шавад ҷасад бекор монад , ва чун марин оламро ҷисму нодон ва бекор ёфтем донистем ки кори банд ӯ рӯҳонӣаст куллӣ азиму доно , ва низ мубдиъ он бошад ки ӯ чизе на аз чизе дигар бошад ,у махлуқ чизе бошад аз чизе , пас мубдиъ ҳақ онаст ки ӯро аз ҷиҳат ӯе ном нест ва аз ҷиҳати мо ки падеди оўрдгоними ном ӯ мубдиъ ҳақаст , аънии падеди оварандаи чиз на аз чиз . Мубдиъ ки ӯ ақласт чизе падед оварда на аз чизе . Ва ӯ муҳӣтаст бар ҷумлагӣ ҳар чаҳ ӯро ҳастӣаст ,у махлуқи аввали нафас куласт ки ӯ нахустин чизеаст падеди омада аз чизе , аънӣ ки падед омадан ӯ бмёнҷӣ ақласт аз амри бории субҳона .

مبدع حق آنست که چیز را نه از چیز او پدید آورد ، و همه مبدعات ازین صنع عاجز آمدند ،و بدین سبب لازم آمد دانستن که صانع عالم جسمانی نه مبدع حق است بلک روحانی است . از آنک مر روحانی را اندر جسمانی متصرف یافتیم به بسیار رویها ، چنانک همی بینیم که روح مردم مر جسم او را کار همی فرماید بگونه علمها ، و چون روح از جسد جدا شود جسد بیکار ماند ، و چون مرین عالم را جسم و نادان و بیکار یافتیم دانستیم که کار بند او روحانی است کلی عظیم و دانا ، و نیز مبدع آن باشد که او چیزی نه از چیزی دیگر باشد ، و مخلوق چیزی باشد از چیزی ، پس مبدع حق آنست که او را از جهت اویی نام نیست و از جهت ما که پدید آوردگانیم نام او مبدع حق است ، اعنی پدید آورنده چیز نه از چیز . مبدع که او عقل است چیزی پدید آورده نه از چیزی . و او محیط است بر جملگی هر چه او را هستی است ، و مخلوق اول نفس کل است که او نخستین چیزیست پدید آمده از چیزی ، اعنی که پدید آمدن او بمیانجی عقل است از امر باری سبحانه .