Пайдост ки бар нафаси куллӣ пӯшидаи набӯдаи сети ҳаракоту афъоли фалак аз оғоз то ба онҷоам ӯ ,у нафаси кул ҳоҷатманд нест ки бигардонад мари чизеро аз ҳаракоти фалак ва ҳолҳои он , аз баҳри онки ниҳоди ин ба ғоят ҳикмат бӯдааст , ва нест ҳеҷ чиз каз ҳаракоти фалаку кавокиби ҳаме пайдо шавад ҷуз бар муроди нафаси куллӣ , ва ёфта нашавад андари қӯтҳои фалаки ботил шудани қӯтӣ ки бидон ботил шудан навъе бошад аз анвоъи маволед то раво бошад ки чизе пайдо шавад ба хилоф ончӣ ҳаст , вагар аз ҳаракоти фалаки чизе будӣ бар хилофи муроди нафаси куллӣ лозим омадӣ ки бидон ҳаракат бе муроди чизе ҳосил омадӣ ки андари зойиши олами он набӯда будӣ , ва чун ҳеҷ чиз пайдо намешавад андари олами ҷуз онк бӯда сет донистем ки каммияти фалак бар муроди нафас куласт .

پیداست که بر نفس کلی پوشیده نبوده‌ست حرکات و افعال فلک از آغاز تا به آنجام او، و نفس کل حاجتمند نیست که بگرداند مر چیزی را از حرکات فلک و حالهای آن، از بهر آنک نهاد این به غایت حکمت بوده است، و نیست هیچ چیز کز حرکات فلک و کواکب همی پیدا شود جز بر مراد نفس کلی، و یافته نشود اندر قوتهای فلک باطل شدن قوتی که بدان باطل شدن نوعی باشد از انواع موالید تا روا باشد که چیزی پیدا شود به خلاف آنچه هست، و گر از حرکات فلک چیزی بودی بر خلاف مراد نفس کلی لازم آمدی که بدان حرکت بی مراد چیزی حاصل آمدی که اندر زایش عالم آن نبوده بودی، و چون هیچ چیز پیدا نمی شود اندر عالم جز آنک بوده‌ست دانستیم که کمیت فلک بر مراد نفس کل است.