ӯро гўӣим агар ақли куллӣ таваҳҳум кардӣ бондр ёфтан мари мубдиъи ҳақро ва он то мумкинаст худ на ақл будӣ , аз баҳри онки ақл воҷиб гирданд бар оқили кӯтоҳ кардани тамаъ аз расӣдани андари мубдиъи ҳақ , аз баҳри онки амри бории субҳона асарасту асарро андар расӣдан нест ба муассири хеш . Ва ин қзити андари ақл собитасту ақл мухолиф нашавад мари чизеро ки андари ҷавҳар ӯ собитаст . Пас таваҳҳум накунад муҳӣт шудан бар онки ақлро босри хеш офарӣдааст .

او را گوئیم اگر عقل کلی توهم کردی باندر یافتن مر مبدع حق را و آن تا ممکن است خود نه عقل بودی ، از بهر آنک عقل واجب گرداند بر عاقل کوتاه کردن طمع از رسیدن اندر مبدع حق ، از بهر آنک امر باری سبحانه اثر است و اثر را اندر رسیدن نیست به موثر خویش . و این قضیت اندر عقل ثابت است و عقل مخالف نشود مر چیزی را که اندر جوهر او ثابت است . پس توهم نکند محیط شدن بر آنک عقل را باثر خویش آفریده است .