Гўӣими бтўФиқи эзади таъолӣ ки ин намозро бонги намоз ва қомат несту алҳмду сӯра хондан несту бики дуо ва салавотасту рукӯъ ва суҷуд несту бики саломи азу бояд гаштан ки бар дасти рости бидиҳӣу андрўи панҷ такбирасту миён ҳар ду такбири салавоти тест агар бар мард намоз кунанд баробар пистон боистанд ва агар бар зан намоз кунанд баробар сар боистанд .

گوئیم بتوفیق ایزد تعالی که این نماز را بانگ نماز و قامت نیست و الحمد و سوره خواندن نیست و بیک دعا و صلواتست و رکوع و سجود نیست و بیک سلام ازو باید گشتن که بر دست راست بدهی و اندرو پنج تکبیر است و میان هر دو تکبیر صلوات تست اگر بر مرد نماز کنند برابر پستان بایستند و اگر بر زن نماز کنند برابر سر بایستند .

Ва тоўил ишоратҳо гуфта шавад нахусти гўӣими ҳамчинонкии мардуми бмрги ҷисмонӣ аз лаззоти шаҳвонии аинҷҳони фонӣ давр шаванд ( ва ) бидон ҷаҳони боқии раванди муъмини бмрги нафсонии бФрмони худованди хеш аз зоҳири касиф ки монанди аинҷҳонсти барраад ва бамурда намоз гузоранд мурдаро бгўр кунанд далел бар шнўонидни даъват ҳақаст муъминро ки нафас ӯ аз шаҳавоти ҷисмонӣ мурда шавад то аз дараҷаи бдрҷаҳ бартар шавад чунонкии мурдаи азинҷҳон фонӣ бидон ҷаҳон боқӣ шаваду онкии марин намозро бонги намоз ва қомат нест ва набояд кардан далелаш онаст ки муъмин чун даъвати зоҳиру ботинро нигоҳ дорад ки бонги намозу қомати далел бар онаст ки пазируфтааст мрўро аз дараҷаи бдрҷаҳ бояд баради андари илми тоўилу ончии андарин намози қуръон хондан нест далел онаст ки алҳмду сӯра ки далел бар ҳудӯди ҷисмонӣат хабар ёфтааст ва бибоз гуфтан ӯро ҳоҷат нест магар онаст ки мрўрои манзалатӣ воҷиб шавад наздики ҳудӯди дайн ва он дуоу салавот ки андарин намоз ҳаме хонанд бози намӯдани мартабати он мстҷибаст азуи мари ҳудӯди рӯҳониро то бхўиштн пазиранд бгўоҳӣ ӯ ки доъисту онкии андрўи рукӯъ ва суҷуд нест далеласт ки ӯ ба итоати ҳуҷҷати рукӯъ нафсонӣ кардааст ва ба итоати эмоми суҷуд нафсонӣ кардаасту зоҳиру ботини эмому ҳуҷҷатро кори ҳамеи бандади вончаҳи ин намозро бики саломи бози ҳмигрднд ки бадасти рости саломи бидиҳанду бадаст чап ндиҳанд далел онаст ки бар дасти рости салом додан пазируфтани зоҳир нотиқасту бадасти чапи салом додан далеласт бар пазируфтани тоўили асосу намози ҷиноза ки бар дасти чап салом ндиҳанд ҳамеи намояди доъӣ ки он муъмини нои болиғи мари зоҳирро бтмомии пазируфта ва таслим карда валикини тамомии ботинро ҳануз наёфтааст ва бсломт бигузашт чунонкии зоҳираш бсломт шуд бад-ӣни сабаби бадасти чапи салом додани андари намоз ҷиноза несту ончии такбири зоҳир ҳаме кунанд ва аз пас ҳар такбирии дуо ҳаме хонанд далел онаст ки бо ӯ нишон аз панҷ ҳад диҳанд ки нишон ҷисмонӣаст ки эшон ошкороанд яъне нотиқу асосу эмому ҳуҷҷату доъӣ ва он панҷ дуо ки андари миёни такбирҳо пӯшидаи ҳмикннд далеласт бар панҷ ҳудӯди рӯҳонӣ ки эшон бҳўос ёфта нестанд балки бо эшон иқрораст бар забон ва эътиқодаст бадалу намозкунанда бад-ӣни панҷ такбир бо он панҷ дуои далели доъист ки ҳаме гувоҳӣ диҳад ки ин муъмини мурдаи марин даҳ ҳудӯдро нашинохтаасту онкии пшимоз чун бамурд намоз ҷиноза кунад баробари сина ӯ истад ва агар бар зани намоз ҷиноза кунад баробари сар ӯ истад далел онаст ки марди андари даъват онкасаст ки ҳудӯди рӯҳониро шинохта аст набинӣ ки мардро дар такбири намози дасти баробари гӯш бояд кард ки ғизои рӯҳ ӯро аз гӯш расаду занро дасти баробари пистон ӯ бояд гирифтан ки ғизои ҷасад аз роҳи пистон ӯ бар ҷасад расад пас намози гузори баробари сина ӯ истад ки андрў қӯт нафсонӣаст ва он басиратаст ва онкӣ бизан намоз кунад баробари сар ӯ истад далел онаст ки доъии он гувоҳӣ дода бошад ки ин ӯст ки ҳудӯди ҷисмониро бишнохтааст ки бичишам сар дидаасту ҳудӯди рӯҳониро нашинохта аст инаст тоўили намози ҷиноза ки ёд карда шуд .

و تاویل اشارتها گفته شود نخست گوئیم همچنانکه مردم بمرگ جسمانی از لذات شهوانی اینجهان فانی دور شوند (و) بدان جهان باقی روند مومن بمرگ نفسانی بفرمان خداوند خویش از ظاهر کثیف که مانند اینجهانست برهد و بمرده نماز گزارند مرده را بگور کنند دلیل بر شنوانیدن دعوت حق است مومن را که نفس او از شهوات جسمانی مرده شود تا از درجه بدرجه برتر شود چنانکه مرده ازینجهان فانی بدان جهان باقی شود و آنکه مرین نماز را بانگ نماز و قامت نیست و نباید کردن دلیلش آنست که مومن چون دعوت ظاهر و باطن را نگاه دارد که بانگ نماز و قامت دلیل بر آنست که پذیرفته است مرورا از درجه بدرجه باید برد اندر علم تاویل و آنچه اندرین نماز قرآن خواندن نیست دلیل آنست که الحمد و سوره که دلیل بر حدود جسمانیت خبر یافته است و بباز گفتن او را حاجت نیست مگر آنست که مرورا منزلتی واجب شود نزدیک حدود دین و آن دعا و صلوات که اندرین نماز همی خوانند باز نمودن مرتبت آن مستجیب است ازو مر حدود روحانی را تا بخویشتن پذیرند بگواهی او که داعیست و آنکه اندرو رکوع و سجود نیست دلیل است که او به اطاعت حجت رکوع نفسانی کرده است و به اطاعت امام سجود نفسانی کرده است و ظاهر و باطن امام و حجت را کار همی بندد وآنچه این نماز را بیک سلام باز همیگردند که بدست راست سلام بدهند و بدست چپ ندهند دلیل آنست که بر دست راست سلام دادن پذیرفتن ظاهر ناطق است و بدست چپ سلام دادن دلیل است بر پذیرفتن تاویل اساس و نماز جنازه که بر دست چپ سلام ندهند همی نماید داعی که آن مومن نا بالغ مر ظاهر را بتمامی پذیرفته و تسلیم کرده ولیکن تمامی باطن را هنوز نیافته است و بسلامت بگذشت چنانکه ظاهرش بسلامت شد بدین سبب بدست چپ سلام دادن اندر نماز جنازه نیست و آنچه تکبیر ظاهر همی کنند و از پس هر تکبیری دعا همی خوانند دلیل آنست که با او نشان از پنج حد دهند که نشان جسمانی است که ایشان آشکارا اند یعنی ناطق و اساس و امام و حجت و داعی و آن پنج دعا که اندر میان تکبیر ها پوشیده همیکنند دلیل است بر پنج حدود روحانی که ایشان بحواس یافته نیستند بلکه با ایشان اقرار است بر زبان و اعتقاد است بدل و نماز کننده بدین پنج تکبیر با آن پنج دعا دلیل داعیست که همی گواهی دهد که این مومن مرده مرین ده حدود را نشناخته است و آنکه پشیماز چون بمرد نماز جنازه کند برابر سینه او ایستد و اگر بر زن نماز جنازه کند برابر سر او ایستد دلیل آنست که مرد اندر دعوت آنکس است که حدود روحانی را شناخته است نبینی که مرد را در تکبیر نماز دست برابر گوش باید کرد که غذای روح او را از گوش رسد و زن را دست برابر پستان او باید گرفتن که غذای جسد از راه پستان او بر جسد رسد پس نماز گزار برابر سینه او ایستد که اندرو قوت نفسانیست و آن بصیرتست و آنکه بزن نماز کند برابر سر او ایستد دلیل آنست که داعی آن گواهی داده باشد که این اوست که حدود جسمانی را بشناخته است که بچشم سر دیده است و حدود روحانی را نشناخته است اینست تاویل نماز جنازه که یاد کرده شد.