Гўӣими бтўФиқи хдоитъолӣ ки расӯли Мустафои слии аллоҳи алайҳу ?алау силами ин қавлро бисёр хуш фармуд гуфтани муъминонро баҳри вақт ки шиддату ранҷӣ пеш ояд ва хабараст азу алайҳи ассалом ки марин қавлро гуфт : канзи ман кнўзи алҷнаҳи ълмўҳои сбёнкму амитўои анҳуаму соўси алшитону ҳў аҷсаҳ гуфт ин гуфтори лоҳўлу лои қувваи алои биллоҳи алълӣ алъзимгнҷӣаст аз ганҷҳои биҳишти бёмўзониди ин гуфторро мркўдкони худро ва пок кунед васвосҳои девроу фиреб ӯроу тафсири ин қавл онаст ки гўӣими ҳам аз амр ва тўоноӣӣ нест мари моро магари хдоирост ки ӯ баланд ва бузургасту ҳавли андари луғати тозӣ гирифтааст аз сол аз баҳри онкӣ чун сол бар чизе бугзарад брдрстӣу ростии ончизи мардуми лухтӣ эминӣ ёбанду ҳавл низ гардонӣдан бошаду тоўил аинқўл онаст ки гӯянда чун ин бигӯед он хоҳад ки гаштанасту ҷудои афтодани мршку шабаҳатро аз нафаси муъмин ва бидон фиребҳоу макри мухолифон дайн нагунҷанд Бамёни халқ ва низ гуяд тавоноӣ нест марои андари давр кардан он аз нафаси хешу парҳези доштан аз бе бокӣу далерии магари бхдоўнди таълифу тоўил ки эшон бФрмони хдоитъолӣ истодаанд дар дайн бидонча хдоитъолии ҳудӯд ӯро сифат кард ки алълии алъзим ва бидон мари ақли кулро хоҳад ки бартар аз ҳама ҳудӯдасту сифат ӯ бартар аз ҳама сифотасту андари намози тасбеҳ суҷуд гуфта шавад ки субҳони рабии алоълӣу бҳмдаҳ аз баҳр он гуфт ки ӯ бартараст аз ҳамаи ҳудӯду сифати дигар азимаст ва он нафас куласт чун шиддати нафсонӣ ( ва ) ақлонии пеш аз руста шудани маъонии китоб ва шариъатасту мушкил шудани тариқи ҳақ буқат ноёфтан мари ҳудӯди дайнро чун муъмини ин сухан бигӯед маънӣ онаст ки марин шиддату нодониро гардонӣдани моро тоқат нест магари бсоҳби ҷзирти ман ки Марвро андари замини маҳали худованд тоўиласт ки сифат ӯ азимаст бтоӣиди худованди замони алайҳи ассалом ки ӯро андари замони хеши маҳали худованд давраст ки сифат ӯ алӣаст инаст тоўили ин қавл ки ёд карда шуд .

گوئیم بتوفیق خدایتعالی که رسول مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم این قول را بسیار خوش فرمود گفتن مومنان را بهر وقت که شدت و رنجی پیش آید و خبر است از و علیه السلام که مرین قول را گفت: کنز من کنوز الجنه علموها صبیانکم و امیطوا عنهم و ساوس الشیطان و هو اجسه گفت این گفتار لاحول و لا قوه الا بالله العلی العظیمگنجی است از گنجهای بهشت بیاموزانید این گفتار را مرکودکان خود را و پاک کنید وسواسهای دیو را و فریب او را و تفسیر این قول آنست که گوئیم هم از امر و توانائی نیست مر ما را مگر خدایراست که او بلند و بزرگ است و حول اندر لغت تازی گرفته است از سال از بهر آنکه چون سال بر چیزی بگذرد بردرستی و راستی آنچیز مردم لختی ایمنی یابند و حول نیز گردانیدن باشد و تاویل اینقول آنست که گوینده چون این بگوید آن خواهد که گشتن است و جدا افتادن مرشک و شبهت را از نفس مومن و بدان فریبها و مکر مخالفان دین نگنجند بمیان خلق و نیز گوید توانایی نیست مرا اندر دور کردن آن از نفس خویش و پرهیز داشتن از بی باکی و دلیری مگر بخداوند تالیف و تاویل که ایشان بفرمان خدایتعالی ایستاده اند در دین بدانچه خدایتعالی حدود او را صفت کرد که العلی العظیم و بدان مر عقل کل را خواهد که برتر از همه حدود است و صفت او برتر از همه صفات است و اندر نماز تسبیح سجود گفته شود که سبحان ربی الاعلی و بحمده از بهر آن گفت که او برتر است از همه حدود و صفت دیگر عظیم است و آن نفس کل است چون شدت نفسانی (و) عقلانی پیش از رسته شدن معانی کتاب و شریعت است و مشکل شدن طریق حق بوقت نایافتن مر حدود دین را چون مومن این سخن بگوید معنی آنست که مرین شدت و نادانی را گردانیدن ما را طاقت نیست مگر بصاحب جزیرت من که مرو را اندر زمین محل خداوند تاویل است که صفت او عظیم است بتائید خداوند زمان علیه السلام که او را اندر زمان خویش محل خداوند دور است که صفت او علی است این است تاویل این قول که یاد کرده شد .

Тамом кардем марин китоброу тамом кардан ин гуфтори панҷоҳ ва якум ки адади он дуруст кардем бар адади ркъоти фаризау суннати намоз (аст ) ки андари шабона рӯзӣаст то муъминро гузордан фаризау суннат ва донистани маъонии ин гуфторҳо брзоӣ хдоитъолӣ бошад агар ҷаҳд кунад нафаси шаҳвониро нафаси нотиқӣ мусаххар бигираду ончии андари ин китобаст савоб ( боз ) намудем бтоӣиди худованди замони алайҳи ассалом ва бар он савоб аз хдоитъолии бмёнҷии худованди ҳақ чашм дорему ончии хатоу зулат ва нисёнаст моро андари он қасду муроди хайру салоҳ буду бзъиФӣу нотавонии нафаси мо биФтоди афви он аз вале худои ҷўӣиму шафоати андари гузаштани он ( аз ) мо бурузи ҳисоби азуи хоҳему муъминони мухлисро васият онаст ки чун ин китобро бихонанд бар хондани ин розӣ нашаванд .

تمام کردیم مرین کتاب را و تمام کردن این گفتار پنجاه و یکم که عدد آن درست کردیم بر عدد رکعات فریضه و سنت نماز (است ) که اندر شبانه روزی است تا مومن را گزاردن فریضه و سنت و دانستن معانی این گفتارها برضای خدایتعالی باشد اگر جهد کند نفس شهوانی را نفس ناطقی مسخر بگیرد و آنچه اندر این کتاب است صواب (باز) نمودیم بتائید خداوند زمان علیه السلام و بر آن ثواب از خدایتعالی بمیانجی خداوند حق چشم داریم و آنچه خطا و زلت و نسیان است ما را اندر آن قصد و مراد خیر و صلاح بود و بضعیفی و ناتوانی نفس ما بیفتاد عفو آن از ولی خدای جوئیم و شفاعت اندر گذشتن آن (از ) ما بروز حساب ازو خواهیم و مومنان مخلص را وصیت آنست که چون این کتاب را بخوانند بر خواندن این راضی نشوند .

Балки бар мӯҷиби тоўилот ин бираванду шариъатро бадонаш кор банданд то нафаси ҷузвии пои банди олам табиат бошад афъоли хешро аз колбудҳо тавонад намӯдану шариъатро бсзои кори бандад ки аинъолми табиат сарой корӣасту сарои ҷазо ва осоиш нест ки андарин сарой осоиш биҷӯеду ҳаркии ҷуз ин кунад ва ҷазоин гуяд Марвро даҷол фарибанда донанду муъминонро боидкаҳи бадонаш кор кунанд то сари анҷоми кори эшон хдоитъолӣу расӯли слии аллоҳи алайҳу ?алау силами бенанд то фардо хаҷал намонанд алҳмдллаҳи раби Алъоламин ҳмдолшокрину алслўаҳу ассаломи алии расӯлаи Муҳамад алнабӣ аломину алии ?алаи алтоҳрин ва алоъма алсодқин .

بلکه بر موجب تاویلات این بروند و شریعت را بدانش کار بندند تا نفس جزوی پای بند عالم طبیعت باشد افعال خویش را از کالبدها تواند نمودن و شریعت را بسزا کار بندد که اینعالم طبیعت سرای کاریست و سرای جزا و آسایش نیست که اندرین سرای آسایش بجوید و هرکه جز این کند و جزاین گوید مرو را دجال فریبنده دانند و مومنان را بایدکه بدانش کار کنند تا سر انجام کار ایشان خدایتعالی و رسول صلی الله علیه و آله و سلم بینند تا فردا خجل نمانند الحمدلله رب العالمین حمدالشاکرین و الصلوه و السلام علی رسوله محمد النبی الامین و علی آله الطاهرین و الائمه الصادقین.

Темати китоби ваҷҳи аддӣн дар ғарраи моҳи раҷаб алмураҷҷаб таърихи ҳиҷрӣаи олияи муқаддасаи алнбўиаҳи санаи 1324 бадасти ҳқиролФқири сарои пои тақсири Сайиди шҳзодаҳи Муҳамад .

تمت کتاب وجه الدین در غره ماه رجب المرجب تاریخ هجریه عالیه مقدسه النبویه سنه 1324 بدست حقیرالفقیر سرا پا تقصیر سید شهزاده محمد .