Сари зулфаши ду оламро ба як ҷӯи барнамеи орад

سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمی‌آرد

Биё эй хоҷа ! гар ҳастат сари савдои бозораш

بیا ای خواجه! گر هستت سر سودای بازارش

Биёу хирмани тақво ба боди ошиқӣ бар даҳ

بیا و خرمن تقوی به باد عاشقی بر ده

Ки дорад оташи Мӯсои шароби ноби асрораш

که دارد آتش موسی شراب ناب اسرارش

Насимии аҳд дилдорӣ набастааст ончунон бо ту

نسیمی عهد دلداری نبسته است آنچنان با تو

Ки дар дунё ва дар уқбо буд ғайр аз ту бозораш

که در دنیا و در عقبی بود غیر از تو بازارش