Зот омад аби асмо , исм омадам феъл

ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعل

Шер аз пистон асмо мехӯрд Тифли бшир

شیر از پستان اسما می‌خورد طفل بشیر

Ин суханро дрнёбди он ки дар пеши хасон

این سخن را درنیابد آن که در پیش خسان

Хонда бошад аз ҷамолати шарҳи нисёни кабӣр

خوانده باشد از جمالت شرح نسیان کبیر