Ҷурмӣ ки кардаам агар оре ба рӯй ман

جرمی که کرده ام اگر آری به روی من

Монанди абр об шавам дар дам аз ҳаё

مانند ابر آب شوم در دم از حیا

Гар ман гунаҳ кунам карамат бениҳоят аст

گر من گنه کنم کرمت بی نهایت است

Шабро умед ҳаст ки рӯз ояд аз қафо

شب را امید هست که روز آید از قفا