Ҳабиби фазли ҳақи Аҳмад ки мейри ъошқонстӣ

حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستی

Ду оламро ба зебои амиру мҳрбонстӣ

دو عالم را به زیبایی امیر و مهربانستی

Чу ҳаст уммӣ аз он рӯ амённдаматон ӯ

چو هست امّی از آن رو امیانند امتان او

Ба маҳшар ӯ зи фазли ҳақи шафиъи амтонстӣ

به محشر او ز فضل حق شفیع امتانستی

Чуам асласт ва мо дар ҳам ки ҳаст он одаму ҳавво

چو ام اصل است و ما در هم که هست آن آدم و حوا

Чу ӯ шуд кошиф ҳар ду зи фазли уммӣ аз онстӣ

چو او شد کاشف هر دو ز فضل امی از آنستی

Ҳануз одам набад пайдои маликро кард исми абно

هنوز آدم نبد پیدا ملک را کرد اسم ابنا

Миёни хок буд аммо ки он шоҳи кёнстӣ

میان خاک بود اما که آن شاه کیانستی

Қамар шқ кард чун берун шуд исми сӣ ва ду зоҳир

قمر شق کرد چون بیرون شد اسم سی و دو ظاهر

зи бист ва ҳашт ва сӣ ва ду чу пайдо бе гмонстӣ

ز بیست و هشت و سی و دو چو پیدا بی گمانستی

Агар аз бист ва ҳашт худ накардӣ сӣ ва ду зоҳир

اگر از بیست و هشت خود نکردی سی و دو ظاهر

Ки барадии раҳ ба сӣ ва ду ки хуршеди ҷҳонстӣ

که بردی ره به سی و دو که خورشید جهانستی

Чу кард аз устувои мншқи хати фарқу лаби зерин

چو کرد از استوا منشق خط فرق و لب زیرین

Аз ӯ шуд сӣ ва ду пайдо ки бади оби кони Флонстӣ

از او شد سی و دو پیدا که بد آب کان فلانستی

зи таҳти бист ва ҳашт ӯ чу пайдои гашти сӣ ва ду

ز تحت بیست و هشت او چو پیدا گشت سی و دو

Падар шуд аз писар пайдо набинӣ то чаҳ сонстӣ

پدر شد از پسر پیدا نبینی تا چه سانستی

Аз он асрораму аб ба маҳшар зу падед ояд

از آن اسرار ام و اب به محشر زو پدید آید

Шафиъ ҷумла шуд зонрўу абро ин змонстӣ

شفیع جمله شد زانرو و اب را این ضمانستی

зи таҳти он ливоӣ ӯ ки ҳаст он бист ва ҳашт хаташ

ز تحت آن لوای او که هست آن بیست و هشت خطش

Падар чун аз писар сар зад ки ӯро зу амонстӣ

پدر چون از پسر سر زد که او را زو امانستی

Агарчӣ сӣ ва ду мунфак набӯд аз бист ва ҳашт ҳаргиз

اگرچه سی و دو منفک نبود از بیست و هشت هرگز

Вале ин асл ва он фаръаст чу он зин дар ҷҳонстӣ

ولی این اصل و آن فرع است چو آن زین در جهانستی

Чу мабдаии ҳама об шуд маъод ҷумла шуд Аҳмад

چو مبدای همه آب شد معاد جمله شد احمد

Маъоду мбдоء як зотанд каз ӯ ҷоу мконстӣ

معاد و مبداء یک ذاتند کز او جا و مکانستی

Биҷузи як қувваи бичўн ки ҳаст он асли коф ва навен

بجز یک قوه بیچون که هست آن اصل کاف و نون

Мҷуи чизеи зи сӣ ва ду ки асл кун Фконстӣ

مجو چیزی ز سی و دو که اصل کن فکانستی

Чу қувваи сӣ ва ду нутқати як зотаст ва як мазҳар

چو قوه سی و دو نطقت یک ذات است و یک مظهر

Ҳамаи ашё шудаи нотиқи зи нутқаш бе збонстӣ

همه اشیا شده ناطق ز نطقش بی زبانستی

Ҳамаи як зот ва як асмои сифоти сӣ ва ду ҳаряк

همه یک ذات و یک اسما صفات سی و دو هریک

Чунон чун нутқи ҷумлаи як ба якро он ншонстӣ

چنان چون نطق جمله یک به یک را آن نشانستی

Яке сӯ гуяд ва як моءи яке об ва яке поне

یکی سو گوید و یک ماء یکی آب و یکی پانی

Яке сард ва яке софӣ яке гуяд рўонстӣ

یکی سرد و یکی صافی یکی گوید روانستی

Чу гӯйанд ҳарякии зи ашё ба исми мухталифи чандон

چو گویند هریکی ز اشیا به اسم مختلف چندان

Ки гардад сӣ ва ду ҳаряки зи ҷумлаи айни шонстӣ

که گردد سی و دو هریک ز جمله عین شانستی

Чунин зи ашё буд ҳаряк бар ӯ сӣ ва ду нутқи ҳақ

چنین ز اشیا بود هریک بر او سی و دو نطق حق

Буд ҳар сӣ ва ду як шайъи ء чу сӣ ва ду иконстӣ

بود هر سی و دو یک شی ء چو سی و دو یکانستی

Буд ҳаряки зи сӣ ва ду чунин сӣ ва ду эшон ро

بود هریک ز سی و دو چنین سی و دو ایشان را

Ки ҳам якто ва як нутқанд чу як андари ъёнстӣ

که هم یکتا و یک نطقند چو یک اندر عیانستی

( з ) асмоу сифати доим чу касрат буд халқон ро

(ز) اسما و صفت دایم چو کثرت بود خلقان را

Чу ваҳдати гашти он касрати қиёмати он змонстӣ

چو وحدت گشت آن کثرت قیامت آن زمانستی

Ҳамаи як чизу ҷумлаи як зи нутқи сӣ ва ду гаштанд

همه یک چیز و جمله یک ز نطق سی و دو گشتند

Нагаштӣ дев зу аҳвалгар ин сарро бдонстӣ

نگشتی دیو زو احول گر این سر را بدانستی

Бимонанд хуфта дар касрат ндонанд сари хубони як

بمانند خفته در کثرت ندانند سر خوبان یک

Чу моҳият ки мафҳумаст зи чашми эшон нҳонстӣ

چو ماهیت که مفهوم است ز چشم ایشان نهانستی

Буд моҳият « о » « бе » чунин то « ӣӣ » ки ҳаст охир

بود ماهیت «آ» «بی » چنین تا «یی » که هست آخر

Буд исмаши алиф бетӣ ки таркиби ҷҳонстӣ

بود اسمش الف بی تی که ترکیب جهانستی

Чу муфрад гардад он асмои мсмо зу шавад пайдо

چو مفرد گردد آن اسما مسما زو شود پیدا

Шавад мафҳуми моҳият ки судаст ё зёнстӣ

شود مفهوم ماهیت که سود است یا زیانستی

Мсмои ҳамаи ашё чу эшонанд ҳам асмо

مسمای همه اشیا چو ایشانند هم اسما

Ҳама ҳастанд айн « шан » агар ҳарду чу онстӣ

همه هستند عین «شان » اگر هردو چو آنستی

Чу асмои мсмо як шуданд аз сӯрати касрат

چو اسمای مسما یک شدند از صورت کثرت

Аён шуд ваҳдати эшон ки бо сокини рўонстӣ

عیان شد وحدت ایشان که با ساکن روانستی

Ҳамаро « о » ва « бе » ва « тӣ » мсмоӣ ҳама нутқанд

همه را «آ» و «بی » و «تی » مسمای همه نطقند

Ҳам аз « шан » исм ҷумла шуд чу беширку гмонстӣ

هم از «شان » اسم جمله شد چو بی شرک و گمانستی

Мсмои ҷумлаи ашё чу омад исм шуд « шан » ро

مسما جمله اشیا چو آمد اسم شد «شان » را

Мсмои айн асмоء шуд ашё зон клонстӣ

مسما عین اسماء شد اشیا زان کلانستی

Биҷузи нутқу биҷузи қӯт , биҷузи савту биҷузи ҳарфаш

بجز نطق و بجز قوت، بجز صوت و بجز حرفش

Ки як зотанд ҳамаи ашё чу яктоеи бхўонстӣ

که یک ذاتند همه اشیا چو یکتایی بخوانستی

Аз он аз муфраду муҳкам ки ҳаст он о ва беу тӣ

از آن از مفرد و محکم که هست آن آ و بی و تی

Мухолиф нестанд боҳами мусулмонгар мғонстӣ

مخالف نیستند باهم مسلمان گر مغانستی

Вале гардад мураккаб чун забон ҳарякаст дигар

ولی گردد مرکب چون زبان هریک است دیگر

Яке лафз араб гуяд дигар аз фарси хўонстӣ

یکی لفظ عرب گوید دگر از فرس خوانستی

Мураккаб чун шавад муфради хилоф аз навъ бархезад

مرکب چون شود مفرد خلاف از نوع برخیزد

Чунон ки асл ӯ инаст аз фаръаши ъёнстӣ

چنان که اصل او این است از فرعش عیانستی

Ҳамаи як лафз ва як зоту ҳамаи як дайн ва як миллат

همه یک لفظ و یک ذات و همه یک دین و یک ملت

Шаванд аз асли нутқи фард чу ӯ аз ъорФонстӣ

شوند از اصل نطق فرد چو او از عارفانستی

Ба шмъўн гуфт ин маънӣ чу шуд пеши падари исо

به شمعون گفت این معنی چو شد پیش پدر عیسی

Чу омад аз само акнӯн таҳур аз хокдонстӣ

چو آمد از سما اکنون طهور از خاکدانستی

Ҳамаи ашё шудаи нотиқ чу шуд нутқ аз ҳамаи пайдо

همه اشیا شده ناطق چو شد نطق از همه پیدا

Ҳамаи касро зи нутқ ӯ ҳаёти ҷоўдонстӣ

همه کس را ز نطق او حیات جاودانستی

Чу буд ӯ нутқи поки ҳақи баёни нутқи ҳақ рӯ шуд

چو بود او نطق پاک حق بیان نطق حق رو شد

Баён ӯ биҷузи нутқаш дигар кас кӣ тавонистӣ

بیان او بجز نطقش دگر کس کی توانستی

Само шуд дар замини мтўӣ замин шуд шқ ба нури ҳақ

سما شد در زمین مطوی زمین شد شق به نور حق

Ки ҳаст он нутқи поки ҳақ ки зоҳир аз дҳонстӣ

که هست آن نطق پاک حق که ظاهر از دهانستی

Бадал шуд арз дар маҳшари бғири арзи кон нутқ аст

بدل شد ارض در محشر بغیر ارض کان نطق است

Чу ӯ обаст ашёро ҳамеша дар мёнстӣ

چو او آب است اشیا را همیشه در میانستی

Замини каъба мншқ шуд бурун омад аз ӯ добаҳ

زمین کعبه منشق شد برون آمد از او دابه

Чу кард изҳори оятҳо зи каъба зон дўонстӣ

چو کرد اظهار آیت ها ز کعبه زان دوانستی

Чу бад ӯ одами хокии зи каъба чун бурун омад

چو بد او آدم خاکی ز کعبه چون برون آمد

Аз он ҳар узвӣ аз аъзо ба дигари ҷузъи монстӣ

از آن هر عضوی از اعضا به دیگر جزء مانستی

Дар тавба чу шуд баста , надорад баҳра зон имон

در توبه چو شد بسته، ندارد بهره زان ایمان

Касе комрўз дар олами зи ҷинси коФронстӣ

کسی کامروز در عالم ز جنس کافرانستی

Биёмад зи осмони исо чу бад ӯ нутқи ҳақи Меҳдӣ

بیامد ز آسمان عیسی چو بد او نطق حق مهدی

Зуҳӯри нутқ аз ӯро ҳаст аз он бо ӯ дхонстӣ

ظهور نطق از او را هست از آن با او دخانستی

Чу даҷоли лъин ҷаҳл нашуд аз ҷаҳл ӯ кушта

چو دجال لعین جهل نشد از جهل او کشته

Зуҳӯри илми таъвилаш кунун то қабр донистӣ

ظهور علم تأویلش کنون تا قبر دانستی

Баромади офтоби ҳақи зи мағриб конбё буданд

برآمد آفتاب حق ز مغرب کانبیا بودند

Чу пушти об аз он сӯи бад ки ӯ чун дрФшонстӣ

چو پشت آب از آن سو بد که او چون درفشانستی

Биёмад оташ аз машриқ ба мағриб ронад халқон ро

بیامد آتش از مشرق به مغرب راند خلقان را

зи дарёӣ адан омад ки аз ҳндўстонстӣ

ز دریای عدن آمد که از هندوستانستی

Ҳама дар байти муқаддас дар кунун ҷамъ омаданд дигар

همه در بیت مقدس در کنون جمع آمدند دیگر

Чаҳ ҷои пушти об зонаст ки ҳашари мؤмнонстӣ

چه جای پشت آب زان است که حشر مؤمنانستی

зи фазли холиқи бичўн чу ҳашар ва нашр шуд акнӯн

ز فضل خالق بیچون چو حشر و نشر شد اکنون

Аз он аъмоли халқонро зи халқи мўқнонстӣ

از آن اعمال خلقان را ز خلق موقنانستی

Кунун кофар ба дӯзах шуд бар ӯ ғулу слосли хат

کنون کافر به دوزخ شد بر او غل و سلاسل خط

Кунун ҳураст муъминро хат ӯ дар ҷнонстӣ

کنون حور است مؤمن را خط او در جنانستی

Вафо шуд ҷумлаи ваъда , намонад асрори пӯшида

وفا شد جمله وعده، نماند اسرار پوشیده

Ба феъл омад зи ҳақи қувва , чу мағзи астхўонстӣ

به فعل آمد ز حق قوه، چو مغز استخوانستی

Аз он ҳали гашти мушкилҳо зи фазли холиқи якто

از آن حل گشت مشکل ها ز فضل خالق یکتا

Ки ҳаст ӯ фазли яздоне ки султони ншонстӣ

که هست او فضل یزدانی که سلطان نشانستی

Кунун зу дайни Аҳмадро падед омад дигар равнақ

کنون زو دین احمد را پدید آمد دگر رونق

зи дайн тавҳид шуд пайдои сабк ҳамчун гронстӣ

ز دین توحید شد پیدا سبک همچون گرانستی

Ҳар он чизе ки ҳаст ва буд ва хоҳад бади баён зон шуд

هر آن چیزی که هست و بود و خواهد بد بیان زان شد

Аз онру дайни Аҳмадро кунун ширини збонстӣ

از آنرو دین احمد را کنون شیرین زبانستی

Ҳисоби қарну солу маи чунончӣ буд чун гардад

حساب قرن و سال و مه چنانچه بود چون گردد

Кунун давраст давр ӯ ва ӯ соҳиби қронстӣ

کنون دور است دور او و او صاحب قرانستی

Бад ӯ нотиқи бад-ӣн хилқат наомад ҳамчу ӯ комил

بد او ناطق بدین خلقت نیامد همچو او کامل

Баён бошад ҳамеша ин чу зоти мстъонстӣ

بیان باشد همیشه این چو ذات مستعانستی

Эмому муршиди олами зи қуръони арш нома шуд

امام و مرشد عالم ز قرآن عرش نامه شد

Муҳаббати номау дигари китоби ҷоўдонстӣ

محبت نامه و دیگر کتاب جاودانستی

Чу қуръони ҷумла дар « шаън »аст « шаън »аст маънии қуръон

چو قرآن جمله در «شأن» است «شأن» است معنی قرآن

Ҳамеша роҳ « шаън » равшан чу роҳи кҳкшонстӣ

همیشه راه «شأن» روشن چو راه کهکشانستی

Насимиро сулаймони вори инсу ҷин мусаххар шуд

نسیمی را سلیمان‌وار انس و جن مسخر شد

Асо дар даст чун Мӯсоу халқонро шбонстӣ

عصا در دست چون موسی و خلقان را شبانستی