Мо мурӣди пери дайру сокин майхона ем

ما مرید پیر دیر و ساکن میخانه‌ایم

Ҳамдами дардии кашону соғар ва паймона ем

همدم دُردی‌کشان و ساغر و پیمانه‌ایم

То месофасту васли ёру кунҷи майкада

تا می صاف است و وصل یار و کنج میکده

Бениёз аз хонақоҳу каъба ва бтхонаҳ ем

بی‌نیاز از خانقاه و کعبه و بتخانه‌ایم

То аз рӯй шамъи рухсори таҷаллии тоби дӯст

تا از روی شمع رخسار تجلی تاب دوست

Ҳар нафас дар оташии афтода чун парвона ем

هر نفس در آتشی افتاده چون پروانه‌ایم

Мурғ лоҳутему озод аз ҳамаи куну макон

مرغ لاهوتیم و آزاد از همه کون و مکان

Фориғ аз саҷҷодау тасбеҳу дом ва дона ем

فارغ از سجاده و تسبیح و دام و دانه‌ایم

Бода дурдонаасту дарёи хонаи хумори мо

باده دردانه است و دریا خانه خمار ما

Чун садаф дар қаъри дарёи толиб дурдона ем

چون صدف در قعر دریا طالب دردانه‌ایم

Ҳаркасӣ дар ошиқии афсона Эй гӯйанд ва мо

هرکسی در عاشقی افسانه‌ای گویند و ما

Эмин аз гуфту шунӯду қисса ва афсона ем

ایمن از گفت و شنود و قصه و افسانه‌ایم

Зарраи вор аз ҳастӣ худ гашта беному нишон

ذره‌وار از هستی خود گشته بی‌نام و نشان

Дар ҳавои меҳри хуршеди рух ҷонона ем

در هوای مهر خورشید رخ جانانه‌ایم

Бо қабои куҳнаи фақру кулоҳи муфлисӣ

با قبای کهنه فقر و کلاه مفلسی

Фориғи албол аз либосу афсар шоҳона ем

فارغ‌البال از لباس و افسر شاهانه‌ایم

Нест эй дилбари насимиро сару савдои ақл

نیست ای دلبر نسیمی را سر و سودای عقل

То сари зулфи ту занҷираст , мо девона ем

تا سر زلف تو زنجیر است، ما دیوانه‌ایم