эй каъбаи ҷамоли туами қиблаи салоат

ای کعبه جمال توام قبله صلات

Ҳасани рух ту дода ба хуршеду маи закот

حسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات

Зарроти коинот ба меҳр ту қоиманд

ذرات کاینات به مهر تو قایمند

Чун олами сифот ки қоим буд ба зот

چون عالم صفات که قایم بود به ذات

Идроки ҳасан рӯй ту хафоаш кӣ кунад

ادراک حسن روی تو خفاش کی کند

эй офтоб рӯй ту мстҷмъи сифот

ای آفتاب روی تو مستجمع صفات

Равшан шуд инак рӯй ту дар лоат дида анд

روشن شد اینک روی تو در لات دیده اند

Онон ки дар кунишат парастидаанд лоат

آنان که در کنشت پرستیده اند لات

Аз нозукии рух чу маат бар бисоти ҳасан

از نازکی رخ چو مهت بر بساط حسن

Лилоҷи ақлро ба ду мансӯба карда мот

لیلاج عقل را به دو منصوبه کرده مات

Дар коиноти ғайри ту касро вуҷӯд нест

در کاینات غیر تو کس را وجود نیست

эй ёфта вуҷӯд ба зоти ту коинот

ای یافته وجود به ذات تو کاینات

Ширкаст дар тариқи ҳақиқати дуе , вале

شرک است در طریق حقیقت دویی، ولی

Мо Хизр ташнаем ва туе чашмаи ҳаёт

ما خضر تشنه ایم و تویی چشمه حیات

Дами даракаш аз баёни лаби лаълаш эй хирад

دم درکش از بیان لب لعلش ای خرد

КоФзўни зи вусъи кӯза буд диҷлау Фурот

کافزون ز وسع کوزه بود دجله و فرات

Зулфаш ба ростии шаб қадараст ва рост аст

زلفش به راستی شب قدر است و راست است

Гар хўонмш ба ваҷҳ дигар лайлаи алброт

گر خوانمش به وجه دگر لیلة البرات

Он кӯи зФзли ҳақ чу насимӣ ба ҳақ расед

آن کو زفضل حق چو نسیمی به حق رسید

Шамъ ҳидоят омаду парвонаи наҷот

شمع هدایت آمد و پروانه نجات