Салоҳ аз мо мҷуи зоҳид ки мо риндему қлошим

صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیم

Гуҳии дардии каши майхонаи гуҳ срхил авбошем

گهی دُردی‌کش میخانه گه سرخیل اوباشیم

Сари мо чун суроҳе кӣ фурӯд ояд ба ҳар ҷомӣ

سر ما چون صراحی کی فرود آید به هر جامی

Сабуҳо пар кун эй соқӣ ! ки мо риндон аз ин бошем

سبوها پُر کن ای ساقی! که ما رندان از این باشیم

Задам аз дидаи об ва аз мижаи ҷоруби роҳаш ро

زدم از دیده آب و از مژه جاروب راهش را

Дар ин дарга надонам гоҳи саққо гоҳ фаррошем

در این درگه ندانم گاه سقا گاه فراشیم

Ҳама дар ҷусти вҷўии сӯрат ва мо дар паии маънӣ

همه در جست‌وجوی صورت و ما در پی معنی

Ҳама дар гуфт вгўии нақш ва мо ҳайрон наққошем

همه در گفت‌وگوی نقش و ما حیران نقاشیم

Агар ҷавлон кунон ояд ба майдони он шаҳи хубон

اگر جولان کنان آید به میدان آن شه خوبان

Ба чавгони сари зулфаш ки аз сар гӯй битарошем

به چوگان سر زلفش که از سر گوی بتراشیم

Насимӣ ! чун ғам дунё надорад ҳеҷ поёнӣ

نسیمی! چون غم دنیا ندارد هیچ پایانی

Ҳамон беҳтар ки биншинем ва менӯшем ва хуш бошем

همان بهتر که بنشینیم و می نوشیم و خوش باشیم