Бо рӯй ӯ магӯ ки з гулзор фориғем

با روی او مگو که ز گلزار فارغیم

Каз ҳастӣ ду кун ба якбор фориғем

کز هستی دو کون به یکبار فارغیم

эй шайхи шаҳр ! даври зи инкор мо бирав

ای شیخ شهر! دور ز انکار ما برو

Иқрор кун ба мо ки з инкор фориғем

اقرار کن به ما که ز انکار فارغیم

Бо нуру зулмати руху зулфаши илои алобд

با نور و ظلمت رخ و زلفش الی الابد

Аз шамъи офтобу шаб тор фориғем

از شمع آفتاب و شب تار فارغیم

Ағёр нест дар раҳи ваҳдат агар буд

اغیار نیست در ره وحدت اگر بود

Биллоҳ ба ҷони ёри з ағёр фориғем

بالله به جان یار ز اغیار فارغیم

Моро зи моҳ рӯй ту ҳар моҳ ҳосил аст

ما را ز ماه روی تو هر ماه حاصل است

Аз ҳафтаҳои ҳафт ва шаш ва чор фориғем

از هفته های هفت و شش و چار فارغیم

Шамъи рахт ки матлаъ анвор кибриёст

شمع رخت که مطلع انوار کبریاست

То дида шуд зи матлаъ анвор фориғем

تا دیده شد ز مطلع انوار فارغیم

Маст аз шароби софии майхонаи Масеҳ

مست از شراب صافی میخانه مسیح

То гаштаем аз мехумор фориғем

تا گشته ایم از می خمار فارغیم

Сари ду кун чун зи рахт ошкор шуд

سر دو کون چون ز رخت آشکار شد

Аз нуктаҳои махфӣ асрор фориғем

از نکته های مخفی اسرار فارغیم

Мансури гашти коми насимӣ ба фазли ҳақ

منصور گشت کام نسیمی به فضل حق

Аз мо бидор даст ки аз дор фориғем

از ما بدار دست که از دار فارغیم