эй ҷамолат гашта пайдо дар ниҳони хештан
ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتن
Вай рахт гардӣда пайдо дар аёни хештан
وی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Дар ҷаҳон , худ ишқ май бозӣ ба ҳасан рӯй худ
در جهان، خود عشق می بازی به حسن روی خود
Ошиқу маъшӯқи хешӣ дар ҷаҳони хештан
عاشق و معشوق خویشی در جهان خویشتن
Аз лаби худ дар саволӣу ҷавоб аз лафзи худ
از لب خود در سؤالی و جواب از لفظ خود
Бо ду олам дар ҳадисӣ аз забони хештан
با دو عالم در حدیثی از زبان خویشتن
Муддатии ганҷи зуҳӯрат буд дар кунҷи ниҳон
مدتی گنج ظهورت بود در کنج نهان
Оқибати гаштии далелӣ дар баёни хештан
عاقبت گشتی دلیلی در بیان خویشتن
Бор чанде дар тафарруҷгоҳи зоти поки худ
بار چندی در تفرجگاه ذات پاک خود
Ҳури ҳасани хеш будӣ дар ҷинони хештан
حور حسن خویش بودی در جنان خویشتن
Тотро нашносад ағёрӣ ва ҳар номаҳрамӣ
تاترا نشناسد اغیاری و هر نامحرمی
Дар либоси об ва гул кардӣ равони хештан
در لباس آب و گل کردی روان خویشتن
Муддатӣ шуд кӯи насимӣ аз ту меҷӯяд нишон
مدتی شد کو نسیمی از تو میجوید نشان
наменадонист он ки ёбад аз нишони хештан
میندانست آن که یابد از نشان خویشتن