эй навбати ҷамоли ту дар малик ҷон зада

ای نوبت جمال تو در ملک جان زده

Ҳасани рухи ту гӯй « лмн » дар ҷаҳон зада

حسن رخ تو گوی «لمن » در جهان زده

Хуршеди хӯрдаи ҷуръаи ҷоми ҷамоли ту

خورشید خورده جرعه جام جمال تو

Худро чу маст бар дару девор аз он зада

خود را چو مست بر در و دیوار از آن زده

Моҳи ду ҳафта то саҳар аз меҳри талъатат

ماه دو هفته تا سحر از مهر طلعتت

Ҳар шаби ҳазор чарх бар ин осмон зада

هر شب هزار چرخ بر این آسمان زده

Ташбеҳ хеш карда ба лаъли ту ҷом май

تشبیه خویش کرده به لعل تو جام می

Соҳиби тариқи майкадааш бар даҳон зада

صاحب طریق میکده اش بر دهان زده

Асрори зулфу шарҳи даҳони ту , нутқ ро

اسرار زلف و شرح دهان تو، نطق را

Бар лаби ниҳодаи меҳру гиреҳ бар забон зада

بر لب نهاده مهر و گره بر زبان زده

Дар даври ҷоми лаъли ту хуррами дилӣ ки ӯ

در دور جام لعل تو خرم دلی که او

Аз тавбаи дасти шастау ратл гарон зада

از توبه دست شسته و رطل گران زده

эй то абад ба ному рух бе мисоли ту

ای تا ابد به نام و رخ بی مثال تو

Фармони навиштаи ҳасану малоҳат нишон зада

فرمان نوشته حسن و ملاحت نشان زده

Ҳрдми зи гӯшаи чашми ту чандон шикори ҷон

هردم ز گوشه چشم تو چندان شکار جان

зи абрӯии гӯшаи гир ба чочӣ камон зада

ز ابروی گوشه گیر به چاچی کمان زده

Савдои зулфу холи ту дар роҳи ақлу дайн

سودای زلف و خال تو در راه عقل و دین

Сад шаҳри ғортидаҳ ва сад корвон зада

صد شهر غارتیده و صد کاروان زده

( ҳаст аз барои фитна бар он рухи ниҳодаи сар

(هست از برای فتنه بر آن رخ نهاده سر

Мишкӣни хаттӣу нуқта ънбрншон зада )

مشکین خطی و نقطه عنبرنشان زده)

эй чашми ҷони шикори ту ҳрдм , з ҳар тараф

ای چشم جان شکار تو هردم، ز هر طرف

Тирии зи ғамза бар ҷигар ошиқон зада

تیری ز غمزه بر جگر عاشقان زده

( бар буии ҷоми лаъли ту сӯфии ҳазор бор

(بر بوی جام لعل تو صوفی هزار بار

Худро чу ҳалқа бар дар дайр Муғон зада )

خود را چو حلقه بر در دیر مغان زده)

Мишкӣни каманди зулфи ту бар пои ҷони ман

مشکین کمند زلف تو بر پای جان من

Чандини гиреҳ ба турра ънбрФшон зада

چندین گره به طره عنبرفشان زده

Хок ар шавад вуҷӯди насимӣ , буд ҳануз

خاک ار شود وجود نسیمی، بود هنوز

Дар зулфи дилбарон , чу сабо , даст ҷон зада

در زلف دلبران، چو صبا، دست جان زده