Поки дори оинаи ?ути оинаи аллоҳӣ

پاک دار آینه ات آینه اللهی

Гар дар ойӣнаи ҷони сӯрати ҳақ май хоҳӣ

گر در آیینه جان صورت حق می خواهی

Гар шӯй хок нишин бар дар майхона чу мо

گر شوی خاک نشین بر در میخانه چو ما

Малики ҷовиди бадасти ореу шоҳаншоҳӣ

ملک جاوید بدست آری و شاهنشاهی

Ҳар киро оташи савдои ту дар дил нагирифт

هر که را آتش سودای تو در دل نگرفت

Кӣ чу шамъ аз дили ошиқ будаш огоҳӣ

کی چو شمع از دل عاشق بودش آگاهی

Шудаам ошиқи он чеҳра ки бо ҳасани Рахш

شده ام عاشق آن چهره که با حسن رخش

Меҳру маро нарасад даъвии соҳиби ҷоҳӣ

مهر و مه را نرسد دعوی صاحب جاهی

Пояи қудрат агар бугзарад аз фарқи фалак

پایه قدرت اگر بگذرد از فرق فلک

Рӯй бар хок дараш то нанаҳй дар чоҳӣ

روی بر خاک درش تا ننهی در چاهی

Кишварии кони рухи зебоӣ ту дорад дар ҳасан

کشوری کان رخ زیبای تو دارد در حسن

Камтарини қитъааш аз моҳ буд то моҳӣ

کمترین قطعه اش از ماه بود تا ماهی

Ҳар киро бахт ба кӯии ту ҳидоят накунад

هر که را بخت به کوی تو هدایت نکند

Набӯд ҳосили умраши биҷуз аз гумроҳӣ

نبود حاصل عمرش بجز از گمراهی

Домани зулфи сиёҳат ба кафи орми рӯзӣ

دامن زلف سیاهت به کف آرم روزی

Агарам даст саодат накунад кӯтоҳӣ

اگرم دست سعادت نکند کوتاهی

Беш аз он ноз кӣу ҳасан ва ҷамоласт ту ро

بیش از آن ناز کی و حسن و جمال است تو را

Ки гулӣ гӯямат эй ҷони ҷаҳон ! ё моҳӣ

که گلی گویمت ای جان جهان! یا ماهی

Гарчи далқ асалӣ нестам аммо чун шамъ

گرچه دلق عسلی نیستم اما چون شمع

Кардаам зи оташи дили чеҳраи гулгуни коҳӣ

کرده ام ز آتش دل چهره گلگون کاهی

эй насимӣ ! ту бирав хок дар майкада бош

ای نسیمی! تو برو خاک در میکده باش

Чун яқин шуд ки назар ёфта даргоҳӣ

چون یقین شد که نظر یافته درگاهی