эй чун фалак аз ишқи ту саргаштаи сари мо

ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ما

Савдоӣ ту зад оташи ғам дар ҷигари мо

سودای تو زد آتش غم در جگر ما

Будем ҳаводори ту пайваста ва бошем

بودیم هوادار تو پیوسته و باشیم

То ҳаст нишони ту ва бошад асари мо

تا هست نشان تو و باشد اثر ما

Бишинав ки чаҳ фарёду фиғон дар малакӯт аст

بشنو که چه فریاد و فغان در ملکوت است

Аз ёрб ҳар шому дуои саҳари мо

از یارب هر شام و دعای سحر ما

Мо зинда ба ишқи ту аз онем ки нагузошт

ما زنده به عشق تو از آنیم که نگذاشت

Меҳри ту ки як зарра бимонад асари мо

مهر تو که یک ذره بماند اثر ما

Ҷузи оинаи сӯрат рӯй ту набошад

جز آینه صورت روی تو نباشد

Ҳар зарра ки ёбанд зи хоки басари мо

هر ذره که یابند ز خاک بصر ما

Носӯхта аз ҳастӣ мо хушк ва тарӣ нест

ناسوخته از هستی ما خشک و تری نیست

эй оташи савдои ту дар хушк ватар мо

ای آتش سودای تو در خشک و تر ما

Дар пои ту чун оби равон то шуда пастем

در پای تو چون آب روان تا شده پستیم

Аз сояи сарви ту баландаст сари мо

از سایه سرو تو بلند است سر ما

Чун мамлакати ҳасани туро ҳад ва карон нест

چون مملکت حسن تو را حد و کران نیست

Дар ишқи рахт кӣ ба сар ояд сафари мо ?

در عشق رخت کی به سر آید سفر ما؟

эй карда ба маи нисбати рӯйиш магарат нест

ای کرده به مه نسبت رویش مگرت نیست

Аз рӯй худои шарму з рӯй қамари мо

از روی خدا شرم و ز روی قمر ما

Ҷуз рӯй ту дар дидаи мо рӯй ки ояд ?

جز روی تو در دیده ما روی که آید؟

эй оинаи сӯрати рӯяти назари мо

ای آینه صورت رویت نظر ما

эй дида хўнбор барон аз мижаҳо сайл

ای دیده خونبار بران از مژه ها سیل

Зон пеш ки тӯфон шавад аз раҳгузари мо

زان پیش که طوفان شود از رهگذر ما

Хоки қадами фазли худо ар шӯй эй ҷон

خاک قدم فضل خدا ار شوی ای جان

Монанди насимии бабрии симу зари мо

مانند نسیمی ببری سیم و زر ما