зи андеша дар баҳри ҳайрати ғариқ
ز اندیشه در بحر حیرت غریق
Чу шайхӣ ки гум карда бошад тариқ
چو شیخی که گم کرده باشد طریق
Саодат назар кард дар ҳоли ман
سعادت نظر کرد در حال من
Баромади зи гули пои иқболи ман
برآمد ز گل پای اقبال من
зи бади феълӣ саг набошад аҷиб
ز بد فعلی سگ نباشد عجیب
Каз ӯ гардад озурдаи дили ғариб
کز او گردد آزرده دل غریب
Чу дар табъи оташ фасодасту шар
چو در طبع آتش فساد است و شر
Мҷуи хайр аз ӯу салоҳ , эй писар !
مجو خیر از او و صلاح، ای پسر!
Иўоқиту пирӯзау лаълу зар
یواقیت و پیروزه و لعل و زر
Фараҳи бахшу рўҷндаҳи нури басар
فرح بخش و روجنده نور بصر
Вале оҳани тираи дил сӯхта аст
ولی آهن تیره دل سوخته است
зи норай ки дар ботин афрӯхта аст
ز ناری که در باطن افروخته است
Касе кӯ на аз нутфа тоҳир аст
کسی کو نه از نطفه طاهر است
Дар ойӣнаи сӯраташ зоҳир аст
در آیینه صورتش ظاهر است
Тании кӯ ба мардӣ кунад ёли Гев
تنی کو به مردی کند یال گیو
Чаҳ бокаши зи сари панҷаи ҷаври дев
چه باکش ز سر پنجه جور دیو
Биҷуз шар нишоед зи шайтони шӯх
بجز شر نشاید ز شیطان شوخ
Ки нафрин бар ӯ боду сангу кулӯх
که نفرین بر او باد و سنگ و کلوخ
Ҳамаи рои деви сияҳ рӯ хатост
همه رای دیو سیه رو خطاست
зи кирдори худ зини сабаб дар балост
ز کردار خود زین سبب در بلاست
Касеро ки толеъ буд наҳс ва шавам
کسی را که طالع بود نحس و شوم
Кунад орзӯии харобӣ чу бум
کند آرزوی خرابی چو بوم
Манам лаълу хасми оҳани хӯрдаи занг
منم لعل و خصم آهن خورده زنگ
Барроқ аз куҷоу хари пери ланг
براق از کجا و خر پیر لنگ
Чу сагро гузидан буд дар тбоъ
چو سگ را گزیدن بود در طباع
Чаро бо саг инсон кунад иҷтимо
چرا با سگ انسان کند اجتماع
Касе кӯ шавад ҳамдами тираи мор
کسی کو شود همدم تیره مار
Набинад ҷузи осеб аз он нобакор
نبیند جز آسیب از آن نابکار
Агарчӣ буд нарм ҳамчун ҳарир
اگرچه بود نرم همچون حریر
Тан шавам афъӣ , ба дасташи мгир
تن شوم افعی، به دستش مگیر
Чу аслаш хабисасту бунёди бад
چو اصلش خبیث است و بنیاد بد
зи бад кӣ касеро никуӣ расад
ز بد کی کسی را نکویی رسد
Валикин чу бошӣ ту никўсршт
ولیکن چو باشی تو نیکوسرشت
Махӯр ғам ки бадбахт некӣ накишт
مخور غم که بدبخت نیکی نکشت
зи неку зи бад ҳарчӣ ме парваранд
ز نیک و ز بد هرچه می پرورند
Ҳамаи кушта хештан ме ҳуранд
همه کشته خویشتن می حورند
Марои ҳақи зи тирёки Акбари сиришт
مرا حق ز تریاک اکبر سرشت
Чаҳ нуқсонам аз ақраби кӯри зишт
چه نقصانم از عقرب کور زشت
Чаҳ зояд зи неши сияҳ рӯй ланг
چه زاید ز نیش سیه روی لنگ
зи дандон мӯшӣ нанолад паланг
ز دندان موشی ننالد پلنگ
Саги нокаси дуни сифоти наҷис
سگ ناکس دون صفات نجس
зи нури қамар кӣ шавад муқтабас
ز نور قمر کی شود مقتبس
Марои маъдани нўшдорў чу ҳаст
مرا معدن نوشدارو چو هست
Чаҳ бокам зи занбӯри сӯзан зан аст
چه باکم ز زنبور سوزن زن است
Вале нутфа шавам наҳси ҳаром
ولی نطفه شوم نحس حرام
Ҷузи озор доно наҷуед мудом
جز آزار دانا نجوید مدام
Занӣ кӯ шуд аз аҷнабии бордор
زنی کو شد از اجنبی باردار
Аз он ғарча зояд чунин зҳрмор
از آن غرچه زاید چنین زهرمار
Чунин нақл карданд аз киқбод
چنین نقل کردند از کیقباد
Ки рӯҳу рӯонаши зи ҳақи шоди бод
که روح و روانش ز حق شاد باد
Санои боду таҳсин бар он шермард
ثنا باد و تحسین بر آن شیرمرد
Ки нафрини бад бар зан нек кард
که نفرین بد بر زن نیک کرد
Дигар гуфтааст он шаҳи Бахтиёр
دگر گفته است آن شه بختیار
Хирадманду равшандилу тоҷдор
خردمند و روشندل و تاجدار
Кигар зани накӯ будӣу ройзан
که گر زن نکو بودی و رایزن
Занонро « мазан » ном будӣ на « зан »
زنان را «مزن » نام بودی نه «زن »
Чунинасту ҳқо накӯ гуфта аст
چنین است و حقا نکو گفته است
Суханро ба ҳикмат чу дар суфта аст
سخن را به حکمت چو در سفته است
Чу обу замин ҳарду бошад табоҳ
چو آب و زمین هردو باشد تباه
Наравед дар он буми ширини гиёҳ
نروید در آن بوم شیرین گیاه
Чу фазл илоҳаст маъбуди ман
چو فضل اله است معبود من
Набошад биҷузи фазли мақсӯди ман
نباشد بجز فضل مقصود من
Муайянам чу фазласту ҳодии ҳам ӯ
معینم چو فضل است و هادی هم او
Бад-ӣнгар нФхрм набошад накӯ
بدین گر نفخرم نباشد نکو
Ҳамаи анбиё зу хабар ме диҳанд
همه انبیا زو خبر می دهند
Ба маъбудяши ҷумла сар ме диҳанд
به معبودیش جمله سر می دهند
Вуҷӯду ҳувият бар ӯ қоим аст
وجود و هویت بر او قایم است
Қадимасту зотш аз он доим аст
قدیم است و ذاتش از آن دایم است
Чу басти амр ӯ сӯрати коф ва навен
چو بست امر او صورت کاف و نون
Ҷаҳон аз пас парда омад бурун
جهان از پس پرده آمد برون
Заминро зи гардун пуранвор кард
زمین را ز گردون پرانوار کرد
Дили хокро ганҷ асрор кард
دل خاک را گنج اسرار کرد
зи хок сияҳ чарада шаклии бсохт
ز خاک سیه چرده شکلی بساخت
Каз он шакл шуд ҳосил ӯро шинохт
کز آن شکل شد حاصل او را شناخت
Бад-ӣни машъали меҳру қандили моҳ
بدین مشعل مهر و قندیل ماه
Бад-ӣни саҳни пирӯзаи гавани боргоҳ
بدین صحن پیروزه گون بارگاه
Шносндаҳи гавҳар хеш бош
شناسنده گوهر خویش باش
Ки пери қаландари шиносади тарош
که پیر قلندر شناسد تراش
Манам нури мисбоҳ « аллоҳи нур »
منم نور مصباح «الله نور»
Газанди ҳаводиси з ман ҳаст давр
گزند حوادث ز من هست دور
Даду девро раҳ ба миъроҷ нест
دد و دیو را ره به معراج نیست
Сари хӯки шоиста тоҷ нест
سر خوک شایسته تاج نیست