эй бехабар аз ҳақиқати хеш !
ای بی خبر از حقیقت خویش!
Аз ғусса беш ва кам дилати риш
از غصه بیش و کم دلت ریش
Деват зада роҳ ва карда урён
دیوت زده راه و کرده عریان
Аз кисвати ақлу дайну имон
از کسوت عقل و دین و ایمان
Дар чанбар дев карда гардан
در چنبر دیو کرده گردن
Мустағриқи моу ғарраи ман
مستغرق ما و غره من
Мағрури ҳаёти панҷ рӯза
مغرور حیات پنج روزه
Чун гӯша нишин ба зуҳду рӯза
چون گوشه نشین به زهد و روزه
Бар тӯли амли ниҳодаи бунёд
بر طول امل نهاده بنیاد
Сармоя умр дода бар бод
سرمایه عمر داده بر باد
Бо деви қарин ва аз худои давр
با دیو قرین و از خدا دور
Иблиси сифат ба зуҳди мағрур
ابلیس صفت به زهد مغرور
Ҷузи меҳнату ҳасрату хисорат
جز محنت و حسرت و خسارت
Ҳосил нашавад аз ин тиҷорат
حاصل نشود از این تجارت
Дилдода ба аҳриман чарое ?
دلداده به اهرمن چرایی؟
Холии зи муҳаббати худоӣ
خالی ز محبت خدایی
Сар пеш фикандае чу ҳайвон
سر پیش فکنده ای چو حیوان
Рӯ карда чу ғӯл дар биёбон
رو کرده چو غول در بیابان
Карти шаб ва рӯз хӯрд ва хоб аст
کارت شب و روز خورد و خواب است
Фикрати ҳамаи кор носавоб аст
فکرت همه کار ناصواب است
Машғӯл машав ба лиззати ҷисм
مشغول مشو به لذت جسم
То гум нашӯй зи сӯрати исм
تا گم نشوی ز صورت اسم
эй даври зи хонаи тариқат !
ای دور ز خانه طریقت!
Бегонаи зи олами ҳақиқат
بیگانه ز عالم حقیقت
Бо баҳри вуҷӯди ошнои шӯ
با بحر وجود آشنا شو
Ҷӯёии сифоту зоти мо шӯ
جویای صفات و ذات ما شو
Мо оби ҳаёт ва айн зотем
ما آب حیات و عین ذاتیم
Мо нусха олам сифотем
ما نسخه عالم صفاتیم
Моием ризои кибриёе
ماییم رضای کبریایی
Моием китобати худоӣ
ماییم کتابت خدایی
Мо сӣу д ҳарф лоязолем
ما سی و د حرف لایزالیم
Мо мазҳари зот бе заволем
ما مظهر ذات بی زوالیم
Қоим ба вуҷӯди мости ашё
قایم به وجود ماست اشیا
Беҳастӣ мо куҷост ашё ?
بی هستی ما کجاست اشیا؟
Бигушо назару ҷамоли мо байн
بگشا نظر و جمال ما بین
Ҳасани руху хату холи мо байн
حسن رخ و خط و خال ما بین
Моием дами Масеҳи Марям
ماییم دم مسیح مریم
Моием ҳуруфи исми аъзам
ماییم حروف اسم اعظم
Моием тилисми ганҷи пинҳон
ماییم طلسم گنج پنهان
Моием ба ҳақи ҳақиқати ҷон
ماییم به حق حقیقت جان
Моием кулему таври сино
ماییم کلیم و طور سینا
Моием лақоу айни бино
ماییم لقا و عین بینا
Моием китобу лавҳу хома
ماییم کتاب و لوح و خامه
Моием баёни арши нома
ماییم بیان عرش نامه
Моием шаробу ҷоми соқӣ
ماییم شراب و جام ساقی
Моием асоси малики боқӣ
ماییم اساس ملک باقی
Дар пардаи дил чу ғунчаи пинҳон
در پرده دل چو غنچه پنهان
Чун гули зи насими хеши хандон
چون گل ز نسیم خویش خندان
Чун сарв ба гули зи ишқи дилбар
چون سرو به گل ز عشق دلبر
Пои рафтаи фурӯу даст бар сар
پا رفته فرو و دست بر سر
Мо Нӯҳ ва сафина наҷотем
ما نوح و سفینه نجاتیم
Мо об ҳаёт коинотем
ما آب حیات کایناتیم
Он дилбар глъзор моием
آن دلبر گلعذار ماییم
Дил дода ба ёр ва ёр моием
دل داده به یار و یار ماییم
Архои Аннан нафас карда
ارخای عنان نفس کرده
Маст аз май ҷаҳл ва ме нахурда
مست از می جهل و می نخورده
Айём ҳаёт карда зойеъ
ایام حیات کرده ضایع
Ноёфта раҳ ба сунъи сонеъ
نایافته ره به صنع صانع
Дар қулзум ҷаҳл гаштае ғарқ
در قلزم جهل گشته ای غرق
« бар »ро аз « ҳар » накардае фарқ
«بر» را از «هر» نکرده ای فرق
Гум карда раҳи савобу дониш
گم کرده ره صواب و دانش
Дар фикри ҷаҳон ва ин ва онаш
در فکر جهان و این و آنش
Чанд аз паии ҳирсу ози пўиӣ
چند از پی حرص و آز پویی
Мӯҳмали шинавӣ , газофи гӯйӣ ?
مهمل شنوی، گزاف گویی؟
Дар кори ҷаҳон чу бастае дил
در کار جهان چو بسته ای دل
Зин раҳ нарасад касе ба манзил
زین ره نرسد کسی به منزل
То кӣ ғам хӯрду хобу шаҳват
تا کی غم خورد و خواب و شهوت
эй ишва нафас карда маҳват !
ای عشوه نفس کرده محوت!
Чун ваов шашаст аўҳди зот
چون واو شش است اوحد ذات
Чун шаш ҷиҳат аз миёна бархест
چون شش جهت از میانه برخاست
« аўҳд » баравад « аҳад » бимонад
«اوحد» برود «احد» بماند
Пайдост каз он чаҳ ҳад бимонад
پیداست کز آن چه حد بماند
Хуии дадӣ аз мизоҷ бигзор
خوی ددی از مزاج بگذار
Инсони шӯу сари з пеш бурдор
انسان شو و سر ز پیش بردار
Бекибру нифоқ ва бе риёи шӯ
بی کبر و نفاق و بی ریا شو
Ойӣнаи зоти кибриёи шӯ
آیینه ذات کبریا شو
Моием чу мусҳафи илоҳӣ
ماییم چو مصحف الهی
Моием сифед ва ҳам сиёҳӣ
ماییم سفید و هم سیاهی
Чун лола кашида доғ бар дил
چون لاله کشیده داغ بر دل
Чун сунбули зулф дар слосл
چون سنبل زلف در سلاسل
Аз фазл худоӣ гашта фозил
از فضل خدای گشته فاضل
Мақсӯд насимӣ карда ҳосил
مقصود نسیمی کرده حاصل