Шомгаҳ ки исои чархи кабӯд
شامگه که عیسی چرخ کبود
Кард бар сари тилсони машки суд
کرد بر سر طیلسان مشک سود
Дод чархи тавсани маъкӯси сайр
داد چرخ توسن معکوس سیر
Ҷои хосони ҳарам дар пои дайр
جای خاصان حرم در پای دیر
Дерӣ аммо дар сафои байт улҳаром
دیری اما در صفا بیت الحرام
Каъбае , дар ваии халилиро мақом
کعبه ای، در وی خلیلی را مقام
ЪокФи андари ваии яке перии сбиҳ
عاکف اندر وی یکی پیری صبیح
Чун ба тахти торами чорам , Масеҳ
چون به تخت طارُم چارُم، مسیح
Роҳибӣ , равшандилӣ , фарзона Эй
راهبی، روشندلی، فرزانه ای
Масҷидӣ , дар кисвати бтхонаҳ
مسجدی، در کسوت بتخانهٔ
Кофарӣ , рӯҳаш ба имони мумтаҳан
کافری، روحش به ایمان ممتحن
Чун сурӯшӣ дар либоси аҳриман
چون سروشی در لباس اهرمن
Порсоӣӣ дар либоси усқуфӣ
پارسائی در لباس اسقفی
Оби ҳайвонӣ ба зулмати мхтФӣ
آب حیوانی به ظلمت مختفی
Мҳбти рӯҳи алқудси ноқавс ӯ
مهبط روح القدس ناقوس او
Аз се хуонеи саргарони номӯс ӯ
از سه خوانی سرگران ناموس او
Ғусл яҳё дода макру рию ро
غسل یحیی داده مکر و ریو را
Баста бо занҷири оҳан , дев ро
بسته با زنجیر آهن، دیو را
Нури яздонеи аён аз рӯй ӯ
نور یزدانی عیان از روی او
Дар гурези аҳрӣман аз мавлавӣ ӯ
در گریز اهریمن از مولوی او
Ногаҳони дастии з ғайб омад падед
ناگهان دستی ز غیب آمد پدید
Бо мидоди хӯн ва бо калаки ҳадид
با مِداد خون و با کلک حدید
Пас се байтӣ , баъди ғайбат , дар се бор
پس سه بیتی، بعد غیبت، در سه بار
Брнўшт аз хӯн ба девори ҳисор
برنوشت از خون به دیوار حصار
Комтӣ ки кишти фарзанди батул
کامتی که کشت فرزند بتول
Хоҳад оё шоФъш бӯдани расӯл ?
خواهد آیا شافعش بودن رسول؟
Ло , ямини аллоҳ касаш набӯд шафиъ
لا، یمین الله کسش نبود شفیع
Онкӣ сар зад аз ваии ин кори шанеъ
آنکه سر زد از وی این کار شنیع
Фош хасмӣ кард бо ҳукми китоб
فاش خصمی کرد با حکم کتاب
Қотилони он слили мустатоб
قاتلان آن سلیل مستطاب
Кофарони монданд аз ӯ ҳайрони ҳама
کافران ماندند از او حیران همه
Вази шигифти ангушт бар дандони ҳама
وز شگفت انگشت بر دندان همه
Кард роҳиби сари бурун аз дайр дид
کرد راهب سر برون از دیر دید
Оташии сӯзон ба нахли неи падед
آتشی سوزان به نخل نی پدید
Пас ба тазмин гуфт бо ёрони хеш
پس به تضمین گفت با یاران خویش
Он саодати пешаи пери меҳри кеш
آن سعادت پیشه پیر مهر کیش
Оташӣ май байнам эй ёрони зи давр
آتشی می بینم ای یاران ز دور
Гарм меояд ба чашмами нахли тавр
گرم می آید به چشمم نخل طور
Шуълаи рўӣӣ хўднмоӣӣ ме кунад
شعله روئی خودنمائی می کند
Фоши даъвӣ хдоӣӣ ме кунад
فاش دعوی خدائی می کند
Фитнаи дилҳои огоҳаст ин
فتنهٔ دل های آگاه است این
Даъвии ании ано аллоҳаст ин
دعوی انی انا الله است این
Ёрб ин Филўси хуш гуфтор кист ?
یارب این فَیلوس خوش گفتار کیست؟
Шълҳрўӣу оташин рухсор кист ?
شعلهٔروی و آتشین رخسار کیست؟
Ин сари яҳё ба ташти хӯни фурӯд
این سر یحیی به طشت خون فرود
ё мсиҳоӣӣаст бар дори яҳуд
یا مسیحائی است بر دار یهود
ё на хуршедӣаст дар бурҷи синон
یا نه خورشیدی است در برج سنان
Рафтаи нураш то Аннани осмон
رفته نورش تا عنان آسمان
Пери равшани дили пас аз рӯй шигифт
پیر روشن دل پس از روی شگفت
Рӯ ба сӯии он сияҳ бахатон гирифт
رو به سوی آن سیه بختان گرفت
Гуфт : аллоҳи ин гиромии сар з кист ?
گفت: الله این گرامی سر ز کیست؟
Рафта бар нӯки синон аз баҳр чист ?
رفته بر نوک سنان از بهر چیست؟
Посухаш доданд он қавми ҷҳўл
پاسخش دادند آن قوم جهول
Каз ҳусайни бен алии сибти расӯл
کز حسین بن علی سبط رسول
Гуфт : пӯри Фотима ? гуфтанд : ҳин
گفت: پور فاطمه؟ گفتند: هین
Гуфт ё аллоҳи зиҳии қавми лъин
گفت یا الله زهی قوم لعین
Эмини аллоҳ ! исо ар фарзанд дошт
اَیمنُ الله! عیسی ار فرزند داشت
Аматон бар рӯй чашмаш ме гузошт
امتان بر روی چشمش می گذاشت
эй бдои уммат ки дайни дрбохтид
ای بدا امت که دین درباختید
Теғ бар рӯй худованди охтид
تیغ بر روی خداوند آختید
Дод бо он кӯри чашмони палид
داد با آن کور چشمان پلید
Дарҳамии маъдӯд ва он сарро харид
دِرهمی معدود و آن سر را خرید
Шуд чу дар дайри он сари тобандаи чашм
شد چو در دیر آن سر تابنده چشم
Ганҷ гавҳар шуд ниҳони андари тилисм
گنج گوهر شد نهان اندر طلسم
Неи маози аллоҳ хато рафту қусӯр
نی معاذ الله خطا رفت و قصور
Шуд ба машкоти ояи аллоҳи нур
شد به مشکات آیهٔ الله نور
Дайргоҳ аз ваии саропо нур шуд
دیرگاه از وی سراپا نور شد
Чоҳи зулмати ҷилваи гоҳ тавр шуд
چاه ظلمت جلوه گاه طور شد
Дайргоҳи ҳафтуми нилии қбоб
دیرگاه هفتم نیلی قباب
Гуфт бо худ литнии канти туроб
گفت با خود لیتنی کنت تراب
Омад аз ҳотифи Нидо дар гӯши вай
آمد از هاتف ندا در گوش وی
К-эии мубораки толеъи фархундаи пай
کای مبارک طالع فرخنده پی
Хуш эй давлат оварадӣ ба шаст
خوش همای دولت آوردی به شست
Шоди зӣ эй пери роду дайни параст
شاد زی ای پیر راد و دین پرست
Гашта ҳамдами Юсуфати озоди зӣ
گشته همدم یوسفت آزاد زی
Сахти арзонаши харидии шоди зӣ
سخت ارزانش خریدی شاد زی
Хуш пзироӣӣ кун ин меҳмони зиҳ
خوش پذیرائی کن این مهمان زه
Авди сӯз , анбари басоӣу гули буна
عود سوز، عنبر بسای و گل بنه
Кин азизи кирдигор довар аст
کاین عزیز کردگار داور است
Нози пурвирди расӯл атҳар аст
ناز پرورد رسول اطهر است
Зрўаҳ аршаст камтари поя аш
ذروۀ عرش است کمتر پایه اش
Хуфтаи сад рӯҳи алқудс дар соя аш
خفته صد روح القدس در سایه اش
Буд шӯри ишқи пинҳон дар сутур
بود شور عشق پنهان در ستور
Шӯри ин сар дар ҷаҳони афканди шӯр
شور این سر در جهان افکند شور
Бўолбшр аз шӯри ин сар аз биҳишт
بوالبشر از شور این سر از بهشت
Сари бад-ӣни дайри хароби ободи ҳашт
سر بدین دیر خراب آباد هشت
Оташи савдои ин сар шуд далел
آتش سودای این سر شد دلیل
Сӯии қрбонгаҳ ба Њобили қтил
سوی قربانگه به هابیل قتیل
Шдхлил аз шӯр ӯ чун гарми шавқ
شدخلیل از شور او چون گرم شوق
Кард ҳудои худ ба қурбонгоҳи сӯқ
کرد هدی خود به قربانگاه سوق
Шӯри ин сар дар азали ёқӯб ро
شور این سر در ازل یعقوب را
Дод қисмати фурқати маҳбӯб ро
داد قسمت فرقت محبوب را
Шӯри ин сари Юсуфи давр аз ватан
شور این سر یوسف دور از وطن
Кард дар ғурбат ба зиндони мҳн
کرد در غربت به زندان محن
Шӯри ин сар дод сабри Айюб ро
شور این سر داد صبر ایوب را
Он балоу меҳнати дили кӯб ро
آن بلا و محنت دل کوب را
Шӯри ин сари баради Мӯсоро ба тавр
شور این سر برد موسی را به طور
Раби арнии гӯй бо ваҷди ҳузур
رب ارنی گوی با وجد حضور
Чун Масеҳ аз шӯр ӯ саршор шуд
چون مسیح از شور او سرشار شد
Бо ҳазорон шавқи сӯй дор шуд
با هزاران شوق سوی دار شد
Ҳар киро савдои ишқӣ дар сар аст
هر که را سودای عشقی در سر است
Шӯри ишқи ин сар бепайкар аст
شور عشق این سر بی پیکر است
Ҳасани ҷононро чу майл ишқ шуд
حسن جانان را چو میل عشق شد
Шӯри ин сар , ишқро сармашқ шуд
شور این سر، عشق را سرمشق شد
Пери дайри он сар гирифт андари канор
پیر دیر آن سر گرفت اندر کنار
Кард марворидтар бар ваии нисор
کرد مروارید تر بر وی نثار
Шаст бо кофури анбари мӯӣ ӯ
شست با کافور عنبر موی او
Бо адаб биниҳод рӯ бар рӯй ӯ
با ادب بنهاد رو بر روی او
Дид зон тобандаи рӯи он некбахт
دید زان تابنده رو آن نیکبخت
Ончӣ дар шаб дид Мӯсо аз дарахт
آنچه در شب دید موسی از درخت
Сар ба боло кард к-эии шоҳи қадам
سر به بالا کرد کای شاه قدم
Ҳақи ъисои Масеҳи поки дам
حق عیسای مسیح پاک دم
Ҳукм кун кин сари кушояди лаб ба гуфт
حکم کن کاین سر گشاید لب به گفت
Созадам огоҳ аз ин сар наҳуфт
سازدم آگاه از این سرّ نهفت
Пас ба гуфтор омад он нутқи фасеҳ
پس به گفتار آمد آن نطق فصیح
Ҳамчу дар гаҳвораи ъисои Масеҳ
همچو در گهواره عیسای مسیح
Гуфт : баргӯ хостор кистӣ ?
گفت: برگو خواستار کیستی؟
Гуфт : биллоҳи фоши гӯ , ту кистӣ ?
گفت: بالله فاش گو، تو کیستی؟
Ман баронам ки тўӣии додари раб
من برآنم که توئی دادار رب
Исои ибну рӯҳи номӯси ту аб
عیسی ابن و روح ناموس تو اَب
Рӯҳу исо аз ту шуд соҳиби назар
روح و عیسی از تو شد صاحب نظر
эй ту рӯҳи алқудсу исоро падар
ای تو روح القدس و عیسی را پدر
Гуфт неи неи алҳзри зини кеши бад
گفت نی نی الحذر زین کیش بد
Рӯ фурӯ хон қул ҳўи аллоҳи аҳад
رو فرو خوان قل هو الله احد
Поки яздони лами ялади лам иўлд аст
پاک یزدان لم یلد لم یولد است
Соҳаташи орӣ аз ин қайд ва ҳад аст
ساحتش عاری از این قید و حد است
Ман зи рӯҳу ибну аби он сўтрм
من ز روح و ابن و اَب آن سوترم
Кирдигори лами яладро мазҳарам
کردگار لم یلد را مظهرم
Ҳин манам он талъати додари фард
هین منم آن طلعت دادار فرد
Ки ба исои ҷилва дар соъир кард
که به عیسی جلوه در ساعیر کرد
Исои Марями зи рӯҳами як дам аст
عیسی مریم ز روحم یک دم است
Сад ҳазорон рӯҳи қудсам дар кам аст
صد هزاران روح قدسم در کُم است
Ман ҳусайни бен алӣ олӣ ам
من حسین بن علی عالی ام
Ки ба малики офариниш волӣ ам
که به ملک آفرینش والی ام
Модарами бинти шаҳаншоҳи ҳҷиз
مادرم بنت شهنشاه حجیز
Сад ҳазорон Марямаши камтари каниз
صد هزاران مریمش کمتر کنیز
Ман шаҳиди тиру теғу ханҷарам
من شهید تیر و تیغ و خنجرم
Ташна бибареданд аъдои ҳнҷрм
تشنه ببریدند اعدا حنجرم
Ман ъшиқ ва бенишон , манзури ман
من عشیق و بی نشان، منظور من
То чаҳ ҳо ояд ба сари зини шӯри ман
تا چه ها آید به سر زین شور من
Шӯри ишқи он шаҳи мактуми сайр
شور عشق آن شه مکتوم سیر
Гуҳ ба найза ҷӯядам сар , гуҳ ба дайр
گه به نیزه جویدم سر، گه به دیر
Пери дайри он сар , чу зон сар , гӯш кард
پیر دیر آن سِر، چو زان سَر، گوش کرد
Рӯй ҷурм олуд ҷуфт равиш кард
روی جرم آلود جفت روش کرد
Гуфт аллоҳ эй шаҳи пӯзиш пазир
گفت الله ای شه پوزش پذیر
Раҳм кун бар ҳоли ин тарсои пер
رحم کن بر حال این ترسای پیر
Бар нагирам рӯи зи рӯат эй зўолмнм
بر نگیرم رو ز روت ای ذوالمنم
То нгўӣӣ ки шафиъи ту манам
تا نگوئی که شفیع تو منم
Гуфт ҳошо кӣ шавад мақбули раб
گفت حاشا کی شود مقبول رب
Мӯътакиф дар ширки рӯҳу ибну аб
معتکف در شرک روح و ابن و اب
Чеҳра аз лавси се хуоне пок кун
چهره از لوث سه خوانی پاک کن
Ҷомаи шбрнг бар тан чок кун
جامۀ شبرنگ بر تن چاک کن
Шурӣ аз ло дар дили огоҳи зан
شوری از لا در دل آگاه زن
Вондрўи хаймаи зи алои аллоҳи зан
واندرو خیمه ز الا الله زن
Зон сипас дар базми хосон на қадам
زان سپس در بزم خاصان نه قدم
Брхўр аз тақдиси султони қадам
برخور از تقدیس سلطان قِدَم
Пер бо талқини он шоҳи вуҷӯд
پیر با تلقین آن شاه وجود
Лаб ба тҳлили шаҳодати бргшўд
لب به تهلیل شهادت برگشود
Мустафоро бо рисолат ёд кард
مصطفی را با رسالت یاد کرد
Зон сипас рӯ бар хдиў род кард
زان سپس رو بر خدیو راد کرد
К-эии каломи нотиқи раби ғафур
کای کلام ناطق رب غفور
Носихи тавроту Инҷилу збўр
ناسخ تورات و انجیل و زبور
Бош зини пери ин шаҳодатро гувоҳ
باش زین پیر این شهادت را گواه
Рӯзи маҳшар , пеши вхшўри илоҳ
روز محشر، پیش وُخشور اله
Ин бигуфту шоҳро бадрӯд кард
این بگفت و شاه را بدرود کرد
Сар бидод вчҳраҳ ашк олуд кард
سر بداد وچهره اشک آلود کرد
Нақши трбиъ чилипо зад бар об
نقش تربیع چلیپا زد بر آب
Бар яке пайваст , шуд сӯии шъоб
بر یکی پیوست، شد سوی شعاب
Дайри тарсои каъба мақсӯд шуд
دیر ترسا کعبۀ مقصود شد
Ваон зиён ӯ саропо суд шуд
وان زیان او سراپا سود شد
Кӣ зиён бинад зи савдо эй амид
کی زیان بیند ز سودا ای عمید
Онкӣ дарҳам доду Юсуфро харид
آنکه دِرهم داد و یوسف را خرید
Неи ҳнони аллоҳ аз ин гуфтори хом
نی حنان الله از این گفتار خام
эй ҳазорон Юсуфати камтари ғулом
ای هزاران یوسفت کمتر غلام